Conclaaf van 1294

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Conclaaf van 1294
Sede vacante.svg
Sedisvacatie
Afgetreden paus Celestinus V
Gekozen paus Bonifatius VIII
Geboren: Benedetto Gaetani
Vlag van Italië Italië
Camerlengo Tomasso d’Ocre
Deken Hugues Aycelin de Billom
Kiesgerechtigde kardinalen 23
Aanwezige kardinalen 22
Aantal stemronden 3
Periode en plaats
Begin sedisvacatie 13 december 1294
Begin verkiezing 23 december 1294
Uiteindelijke verkiezing 24 december 1294
Duur sedisvacatie 11 dagen
Duur verkiezing 2 dagen
Locatie Castel Nuovo te Napels
Chronologie
Conclaaf van 1292-1294   Conclaaf van 1294   Conclaaf van 1303
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Het conclaaf van 1294 vond plaats in december en volgde op het vrijwillig aftreden van paus Celestinus V, die eerder dat jaar (5 juli 1294) gekozen was tot paus na een verkiezingsperiode van 821 dagen.

Voorgeschiedenis[bewerken]

Celestinus V was een broeder van de orde van Celestijnen en bij zijn verkiezing geen kardinaal. Hij was een compromiskandidaat om zo een einde te maken aan de sedisvacatie van 877 dagen, de op een na langste sinds 1061[1]. Bijna twee maanden na zijn verkiezing, op 28 september 1294, besloot Celestinus V de apostolische constitutie Ubi periculum te herintroduceren via de bul Quia in futurum. Dit stuitte op veel weerstand bij de kardinalen[2].

Al snel na zijn aantreden bleek dat Celestinus V niet de geschikte persoon was voor het pausambt. Onder druk van koning Karel II van Napels was hij gedwongen samen met de Romeinse Curie in Napels te resideren. De omgang met de wereldlijke macht alsmede het leiding geven aan de curie waren voor de heremiet een zware belasting. Aan het einde van 1294 gaf hij aan kardinaal Benedetto Caetani[3] de opdracht de mogelijkheden te onderzoeken van een eventueel aftreden.

Uiteindelijk maakte Celestinus op 13 december 1294 tijdens een geheim consistorie zijn aftreden bekend, waarbij hij zich onder meer beriep op zijn lichamelijke zwaktes en zijn gebrek aan kennis. Hoewel hij vanaf dat moment vrij was om te gaan, besloot zijn latere opvolger Celestinus tot aan zijn dood op 19 mei 1296 op te sluiten in het Castello di Fumone in Ferentino uit angst voor een eventueel schisma.

Conclaaf[bewerken]

Voor het conclaaf, dat gehouden werd in het Castel Nuovo in Napels en begon op 23 december 1294, bestond het kiescollege uit 23 kardinalen, waarvan er 22 deelnamen.

Al na de eerste stemronde werd kardinaal Matteo Rosso Orsini gekozen. Vanaf zijn aantreden als kardinaal in 1262 was dit voor Matteo zijn 11e pausverkiezing waaraan hij deelnam[4]. Matteo weigerde echter het pausambt te aanvaarden, waarna het conclaaf werd voortgezet.

Tijdens de derde stemmingsronde op 24 december 1294[5] werd Benedetto Caetani gekozen, die de naam Bonifatius VIII aannam. Zijn kroning vond plaats in de Sint-Jan van Lateranen in Rome en werd uitgevoerd door kardinaal Matteo Rosso Orsini.

Nasleep[bewerken]

Bonifatius VIII liet de apostolische constitutie Ubi periculum opnemen in het kerkelijk wetboek, waardoor vanaf dat moment alle daaropvolgende pausverkiezingen in totale afsluiting van de buitenwereld werden gehouden.

Bonifatius’ conflict met de Franse koning Filips IV –die hij excommuniceerde- zou een belangrijke oorzaak worden voor de Babylonische ballingschap der pausen (1309-1377).

Bronnen, noten en/of referenties

Referenties

  1. De verkiezing waarbij uiteindelijk Gregorius X werd gekozen had geleid tot een sedisvacatie van 1214 dagen
  2. Catholic Encyclopedia
  3. Aangeduid als Benedetto Caetani senior. Een achterneef, Benedetto Caetani junior werd in 1295 door zijn oom tot kardinaal verheven.
  4. Matteo Orsini zou ook nog deelnemen aan de conclaven van 1303 en 1304-1305
  5. The Cardinals of the Holy Roman Church

Externe links