Conclusie van antwoord
De conclusie van antwoord is het processtuk waarmee de gedaagde in een civiele procedure reageert op de dagvaarding.
Gang van zaken [bewerken]
In een procedure voor een rechtbank die wordt ingeleid met een dagvaarding, kan de gedaagde uitsluitend door middel van een conclusie van antwoord laten weten in hoeverre hij het eens is met de stellingen in de dagvaarding, en waarmee hij het niet eens is. Het eerste wordt een erkenning genoemd en het tweede een verweer. In de conclusie van antwoord moet tevens worden aangegeven over welke bewijzen de gedaagde beschikt. De gedaagde kan in hetzelfde stuk ook een tegenvordering instellen; deze wordt eis in reconventie genoemd.
Nadat de conclusie van antwoord bij de rechtbank is ingediend door een advocaat – of als de zaak dient voor de sector kanton door de partij zelf of door diens gemachtigde – zal de rechter één van de volgende beslissingen nemen:
- in een tussenvonnis wordt een comparitie gelast;
- de eiser wordt in de gelegenheid gesteld een conclusie van repliek te nemen, waarop de gedaagde mag reageren met een conclusie van dupliek;
- de rechter spreekt een eindvonnis uit.
De opbouw van een conclusie [bewerken]
- gerecht waar de zaak dient
- rolnummer
- datum van de zitting waarop de conclusie wordt genomen
- naam van de conclusie
- naam en woonplaats van de partij die de conclusie neemt (gedaagde)
- naam en woonplaats van de wederpartij (eiser)
- conclusie in ruime zin: de feiten en bewijsmiddelen
- conclusie in enge zin: gevolgtrekking uit conclusie in ruime zin
- handtekening van de advocaat
Verstek [bewerken]
Wanneer een gedaagde niet verschijnt op de zitting die is aangegeven in de dagvaarding en dus ook geen conclusie van antwoord laat indienen, zal verstek verleend worden. In dat geval wordt de eis, indien deze niet bij voorbaat onrechtmatig of ongegrond lijkt, toegewezen. Het is dus vrijwel nooit verstandig om een dagvaarding te negeren.
