Conferentie van San Remo
De Conferentie van San Remo werd gehouden in San Remo van 19 tot en met 26 april 1920. De geallieerden uit de Eerste Wereldoorlog besloten met name (op 25 april) over de verdeling van de mandaatgebieden in het Midden-Oosten. Het Verenigd Koninkrijk kreeg Mesopotamië (het huidige Irak) en Palestina (het hedendaagse Jordanië en Israël) toegewezen en Frankrijk het mandaat over Frans Mandaat Syrië Syrië (het huidige Syrië en Libanon). De Volkenbond heeft de beslissingen van deze conferentie op 24 juli 1922 bevestigd.
Op deze conferentie werden de facto de historische rechten van het Joodse volk op het land van Israël internationaal erkend. Volgens de notulen van de San Remo Conferentie, die door 51 landen werden ondertekend en nadien nooit herroepen, wordt het toenmalige Britse Mandaat Palestina west van de Jordaan, inclusief de Westelijke Jordaanoever (Judea & Samaria), aan het Joodse volk toegezegd als hun nieuwe nationale tehuis. Eenenvijftig landen – de gehele Volkenbond – hebben op 24 juli 1922 unaniem de volgende verklaring afgelegd: Overwegende, dat erkenning wordt gegeven aan de historische band van het Joodse volk met Palestina en de basis leggend voor het terugbrengen in de oude staat van hun nationale tehuis in dat land.
