Conny van Rietschoten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Conny van Rietschoten (1982)

Cornelis (Conny) van Rietschoten (Rotterdam, 23 maart 1926Almancil (Portugal), 17 december 2013) was een Nederlands zeezeiler. Hij was in 1977-1978 met de 'Flyer' en 1981-1982 met zijn Flyer II winnaar van de Whitbread, de zwaarste zeilwedstrijd ter wereld. Hij verbeterde in 1982 ook het snelheidsrecord rond de wereld en bracht het terug tot 120 dagen.

Van Rietschoten was de jongste zoon van een Rotterdamse industrieel. Zijn beide broers Jan en Dicky waren in 1944 omgekomen en Conny moest het familiebedrijf, een elektrotechnisch ingenieursbureau, overnemen. Eind 1967 verkocht hij het bedrijf aan Internatio.

Hij leerde zeilen op het jacht van zijn vader, de Copeja, en later op een door zijn opa gebouwde houten twee-master, de Maybe. Zijn eerste eigen boot was een aandeel in De Draak van zijn Britse vriend Morin Scott. Daarmee zeilden de vrienden via de Noordzee naar Denemarken en Noorwegen om mee te doen aan de Gold Cup Race van de Drakenklasse. Het verhaal van een Draak, geschreven door Morin Scott, vertelt over de belevenissen van Van Rietschoten, onder andere de overtocht vanuit Harwich naar Cuxhaven.

Van Rietschoten werd in 1948 door de toenmalige Noorse koning uitgeroepen tot de beste zeiler in de Drakenklasse.

In 1982 werd de Conny van Rietschoten Trofee voor het eerst uitgereikt. Deze trofee wordt jaarlijks uitgereikt aan een Nederlandse zeiler die zich heeft onderscheiden door een opmerkelijke zeilprestatie in wedstrijdverband.

Externe link[bewerken]