Conrad Aiken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Conrad Potter Aiken (Savannah, Georgia, 5 augustus 1889 – aldaar, 17 augustus 1973) was een Amerikaans schrijver en dichter.

Leven en werk[bewerken]

Aiken werd geboren in een vooraanstaande familie die oorspronkelijk afkomstig was uit New England. Zijn vader was arts en chirurg. Toen Aiken elf jaar oud was werd zijn vader van de ene dag op de andere onvoorspelbaar en gewelddadig. Op 27 februari 1901 hoorde Aiken schoten en trof vervolgens het stoffelijk overschot van zijn ouders aan: zijn vader had eerst zijn moeder om het leven gebracht en daarna zichzelf.

Aiken werd kwam daarna onder de hoede van een oud-tante in Massachusetts, werd geplaatst op een private school en studeerde uiteindelijk aan de Universiteit van Harvard. Reeds tijdens zijn studententijd begon hij gedichten te schrijven, vooral onder invloed van zijn leraar filosofie George Santayana. Aiken streeft in zijn gedichten naar een grote ‘muzikaliteit’ en suggereert diverse psychologische betekenisniveaus. Invloeden zijn herkenbaar van Freud, maar bijvoorbeeld ook van Edgar Allan Poe. In 1929 kreeg Aiken voor zijn bundel Selected poems (1924) de Pulitzerprijs voor poëzie.

De grafsteen Aiken, in de vorm van een bank, speelt een rol in de bestseller Midnight in the Garden of Good and Evil van John Berendt

Vanaf de jaren twintig schreef Aiken ook een groot aantal korte verhalen en romans. Van zijn romans is Bleu Voyage (1927) opvallend vanwege de expliciete verwerking van Freudiaanse theorieën. Aiken wordt gezien als een vertegenwoordiger van een gedesillusioneerde moderne tijd. Hij is een romanticus zonder hoop, een realist die de waarheid onder ogen wil zien, gewapend met psychologische theorieën. Hij typeert zijn missie in Preludes to definition (uit Collected Poems, 1953): het hoogste doel is volledige “self-awareness”, zelfs als die confrontaties met verschrikkingen met zich meebrengt.

Aiken schreef ook veel literaire kritieken en was ook actief als vertaler. Een belangrijke bron voor informatie over zijn leven en denken is zijn autobiografische roman Ushant (1952).

Aiken is de vader van fantasy-schrijfster Jane Aiken Hodge.

Bibliografie[bewerken]

  • Scepticisms: Notes on Contemporary Poetry (1919)
  • The Jig of Forslin (1916)
  • Turns and Movies and other Tales in Verse (1916, gedichten)
  • Nocturne of Remembered Spring: And Other Poems (1917, gedichten)
  • Selected Poems (1924, gedichten)
  • Blue Voyage (1927)
  • Great Circle (1933)
  • Silent Snow, Secret Snow (1933, novelle)
  • King Coffin (1935)
  • A Heart for the Gods of Mexico (1939)
  • The Conversation (1940)
  • Ushant (1952, autobiografie)
  • Collected Poems (1953)
  • Collected Short Stories (1960)
  • A Reviewer's ABC: Collected Criticism of Conrad Aiken from 1916 to the Present (1961)
  • Collected Short Stories of Conrad Aiken (1966)
  • Thee (1967)

Externe links[bewerken]