Consolidatie (boekhouding)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Consolidatie of financiële consolidatie is de boekhoudtechniek om de resultaten van moeder- en dochtervennootschappen bij elkaar te voegen, zodat een groep een resultatenrekening en balans krijgt alsof ze één vennootschap is. Hiermee ontstaat inzicht in de omvang en samenstelling van het vermogen van het geheel, en specifiek inzicht in de grootte van de baten en lasten van ieder onderdeel.[1]

Consolidatie is meer dan het samentellen van alle posten in de jaarrekeningen, omdat de wederzijdse vorderingen en operaties tussen bedrijven van de groep moeten worden geëlimineerd. Alle bedrijven waarin de moedervennootschap meer dan de helft van de aandelen bezit of die door haar worden gecontroleerd, worden geconsolideerd.

Vestigingen[bewerken]

Consolideren gebeurt ook wanneer meerdere vestigingen verschillende rechtspersonen zijn, of wanneer deze vestigingen in verschillende landen gevestigd zijn (dan zijn het vanzelfsprekend verschillende rechtspersonen). Voor de belasting worden de boekhoudingen dan gescheiden gevoerd, maar de moedermaatschappij wil vaak een geconsolideerd overzicht van meerdere (of alle) vestigingen.

Literatuur[bewerken]

  • Carl Rombaut (2008) Consolidatie. De Boeck Hoger.
  • S. Plateau & G. Van Herck (2002). Handboek Consolidatie. Garant.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. J.G. Kuijl (1999) "Consolidatie en fiscale eenheid" in: Vennootschapsbelasting, jaarrekening en aangifte. Kluwer. p.127