Constans II Pogonatos
| Constans II | ||
| 630–668 | ||
| Constans en zijn zoon Constantijn op een zilveren hexagram. | ||
| Keizer van Byzantium | ||
| Periode | 641–668 | |
| Voorganger | Heraklonas | |
| Opvolger | Constantijn IV | |
| Vader | Constantijn III | |
Herakleios Konstantinos (Grieks: Ηράκλειος Κωνσταντίνος; Latijn: Heraclius Constantinus) (630-668), bekend als Constans II (Grieks: Κώνστας Β', Kōnstas II) en bijgenaamd Pogonatos ("de baardige"), was de zoon van keizer Constantijn III. Hij heerste als keizer van Byzantium van 641 tot 668.
Hij was gedwongen een verdedigingsoorlog te voeren tegen de steeds verder oprukkende Arabieren onder generaal Moe'awija, met wie hij in 659 een vredesverdrag sloot, en had net als zijn voorgangers te kampen met religieuze onrust. Toen paus Martinus I weigerde de door patriarch Paulus II uitgevaardigde Typos te erkennen, liet Constans hem arresteren en verbannen naar Cherson op de Krim. Vanaf 661/662 voerde Constans campagne tegen de Longobarden in Italië. Hij werd vermoord in Syracuse op Sicilië, dat hij tot zijn permanente hoofdkwartier wilde maken.
Constans II werd opgevolgd door zijn zoon Constantijn IV.