Constellationprogramma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Logo van het Constellationprogramma
Ontwerp van het Ares I-ruimteschip, terwijl het de aardse atmosfeer verlaat.
De rakettrap om de aarde te verlaten
Artistieke afbeelding van het Orion-ruimteschip in een baan om de maan

Constellationprogramma was een programma van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA.

Doelstellingen[bewerken]

Het programma had de volgende doelen:

  • Het Internationaal ruimtestation ISS in afgeslankte vorm afbouwen
  • De Space Shuttle veilig laten vliegen tot 2010
  • De Crew Exploration Vehicle (CEV) ofwel de Orion ontwikkelen en in de vaart nemen vóór 2014
  • Terugkeren naar de Maan vóór 2020
  • De aanwezigheid van de mens uitbreiden naar de rest van het zonnestelsel
  • Een ondersteunend en betaalbaar bemand en onbemand programma
  • Het ontwikkelen van ondersteunende vernieuwende technologie, kennis en infrastructuur
  • Het promoten van deelname van commerciële en internationale partners

De projectdoelen werden gepresenteerd door president George W. Bush op 14 januari 2004, en vervolgens goedgekeurd door het Amerikaanse Congres als de NASA Authorization Act van 2005.

President Barack Obama heeft in 2010 voorgesteld delen van het project te annuleren. Hierover bestaat nog discussie. op 15 april tekende Obama de NASA Authorization Act 2010 waardoor op 11 oktober 2010 een einde kwam aan het programma.[1]


Het ongeluk met de Columbia[bewerken]

Op 1 februari 2003 kwam NASA opnieuw in een crisis toen de Space Shuttle Columbia opbrandde in de atmosfeer. Dit was na de ramp met de Challenger in 1986 al het tweede fatale ongeluk van een Space Shuttle. De betrouwbaarheid van het systeem werd steeds meer in twijfel getrokken. NASA stond in toenemende mate aan kritiek bloot, mede ook omdat ze na het ISS geen duidelijke plannen had.

Return to flight[bewerken]

Met de lancering van Space Shuttle Discovery op 26 juli 2005 werd de draad weer opgepakt en verder gegaan met de bouw van het ISS. Door allerlei factoren die te maken hadden en hebben met meteorologische omstandigheden en onderdelen van shuttles die plots mankementen vertonen, is het vluchtschema echter onder hoge druk komen te staan. Het is daarom dat het ISS in 2010 nog niet klaar was.

De Orion[bewerken]

Omdat het met de Space Shuttle onmogelijk is om naar de maan te vliegen, heeft NASA, om de nieuwe doelstellingen te halen, een nieuw ruimteschip nodig. Enkele grote Amerikaanse lucht- en ruimtevaartbedrijven hebben voorstellen ingediend voor de "Orion", zoals het nieuwe ruimteschip genoemd wordt. In 2006 werd het ontwerp van Lockheed Martin gekozen.

De Orion zal de mogelijkheid hebben bemanning en vracht naar het ISS te brengen. Ze zal ook met een aangekoppelde rakettrap en lander naar de maan kunnen vliegen en later dienst kunnen doen als basisonderdeel voor een ruimteschip met als einddoel Mars. Het ontwerp van de Orion, met uitzondering van het gebruik van de nieuwste technologie op het gebied van computers, elektronica, levensondersteuning, voortstuwing en hittebescherming, leunt sterk tegen het Apolloprogramma aan. Het betreft een capsule die, net als vroeger, met gebruikmaking van een hitteschild, bij afdaling door de dampkring van de aarde wordt afgeremd, en landt met parachutes op land of op zee.

De eerste vlucht van Orion naar het ISS had plaats moeten vinden in 2014, maar doordat NASA chronisch niet het nodige budget krijgt, is dit inmiddels verschoven naar 2018. Terugkeer naar de maan is nu ook pas ná 2020 te verwachten. Voor een reis naar Mars is op dit ogenblik niets ingepland. Wellicht dat in de dertiger jaren van deze eeuw een poging zal worden ondernomen.

Ares I en V[bewerken]

Voor de geplande missies zullen ook nieuwe raketten nodig zijn, één voor de lancering van de Orion, de Ares I, en één voor de lancering van een maanlander en materialen voor een maanbasis tot voedsel en water voor een toekomstige nederzetting op een andere planeet, de Ares V. De ontwikkeling van de Ares I is al gestart in 2006. De eerste testvlucht werd uitgevoerd op 28 oktober 2009[2] door de Ares I-X. De daarop volgende testvlucht, Ares I-Y, staat voor september 2013 op het programma. De ontwikkeling van de Ares V zal langer duren. De eerste lancering wordt pas in 2018 verwacht.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Website NASA [1]
  1. "Obama signs Nasa up to new future", BBC News, October 11, 2010.
  2. Keith Henrey & Katherine Martin. "NASA's Slender New Rocket to be Tested for Stability Before Launch", NASA, 26 mei 2009. Geraadpleegd op 16 juli 2009.