Milieupark
Een milieupark of recyclagepark is een terrein waar particulieren hun afval gescheiden kunnen deponeren. Andere benamingen zijn gemeentewerf, containerpark, stortbordes, afvalstraat en milieustraat. Het is een moderne uitvoering van "de stort".
Voor vele soorten afval zijn er afzonderlijke vaten, bakken, containers of inleverpunten, onder meer voor:
- autobanden
- batterijen, lampen
- bouwafval, aardewerk
- blik
- electro, soms afzonderlijk voor witgoed (koelkasten, droogtrommels, enz.), bruingoed (tv's, audioapparatuur, enz.) en ICT (computers, mobiele telefoons, enz.)
- glas, soms afzonderlijk voor wit of gekleurd, of voor vlak of hol glas
- gft of composteerbaar afval (snoeihout, e.d.)
- hout
- kleding
- klein chemisch afval of klein gevaarlijk afval (in milieubox of chemobox bewaard)
- metalen
- oliën/vetten, chemicaliën enz.
- papier
- plastic
- tetrapakken
Sommige stoffen mogen niet naar het containerpark gebracht worden, omdat ze speciale verwerking vereisen, bijvoorbeeld:
- (ongesorteerd) restafval
- dierlijk (slacht-)afval
- industrieel afval
- explosieven
Vlaanderen [bewerken]
Sedert het afvalstoffendecreet (1981) is in Vlaanderen elke gemeente verplicht een containerpark in te richten. Daarvoor bestonden er al openbare en particuliere initiatieven voor gescheiden afvalinzameling.
De Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij (OVAM), een overheidsinstelling, zorgt voor het toezicht en beheer van de containerparken. Zij legt ook de contacten met de bedrijven die de containers ophalen en verder verwerken.
Nederland [bewerken]
In Nederland hebben gemeenten een milieustraat waar inwoners van die gemeente vaak tot een bepaalde hoeveelheid kosteloos hun afval gescheiden kunnen storten.
