Continentaal plat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schematisch overzicht van de overgang tussen continent en oceaan: A = continent; B = continentaal plat; C = continentale helling; D = continentale verheffing; E = oceaan (abyssale vlakte).

Een continentaal plat is het gedeelte van een continent dat onder water staat. Zo maken de Noordzee en de Oostzee in hun geheel deel uit van het continentaal plat van Europa.

Het punt waarop de zeebodem opeens steiler naar beneden gaat is de grens van het continentaal plat en wordt de continentale helling genoemd. Het plat omringt alle continenten op Aarde maar verschilt in breedte van plaats tot plaats. Het gemiddelde is 75 kilometer maar het kan uitlopen tot 1500 kilometer; zo is het plat rond de Euraziatische plaat erg breed maar rond de Amerika's en Afrika erg smal.

Juridische afbakening [bewerken]

Naast de geologisch-wetenschappelijke beschrijving, is er ook een juridische omschrijving van het continentaal plateau. Zowel het (oude) Verdrag over het Contintentaal Plateau van 28 april 1958, als het (nieuwe) VN-zeerechtverdrag van 1982, bevatten een definitie van het continentaal plateau. Deze definities betreffen de juridische afbakening van deze maritieme zone.

Het Nederlandse Continentaal Plat (NCP) is gelijk aan de Nederlandse Exclusieve Economische Zone (EEZ).

In België komen de grenzen van het Belgische Continentaal Plateau overeen met deze van de Belgische Exclusieve Economische Zone.

Zie ook [bewerken]