Contradictio in terminis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Van een contradictio in terminis[1] (Latijn voor "tegenspraak in termen") spreekt men als uit een bepaalde verbinding tussen woorden al kan worden afgeleid dat zoiets onmogelijk is.

Bijvoorbeeld: "vloeibaar ijs", "vierkante cirkel". Gaat het specifiek om een tegenstrijdigheid door het bijvoeglijk naamwoord, dan wordt ook wel gesproken van een contradictio in adjecto.

De term wordt ook vaak spottend gebruikt door zaken als contradictie te benoemen, die dat niet noodzakelijkerwijs zijn. Voorbeelden zijn "Duitse humor", "stoere man", "vrouwenvoetbal" of "military intelligence".

Een voorbeeld van een contradictio in terminis die tevens een eufemisme is, is de uitdrukking "bindend advies" voor "verplichting".

In gevallen waar het gebruik van de tegenstelling bewust is (retorische of poëtische stijlfiguur), is er sprake van een oxymoron.

Zie ook[bewerken]

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Axters, S. (1937). Scholastiek lexicon Latijn-Nederlandsch. Antwerpen: Geloofsverdediging.