Contrapost

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Contrapost of contrapposto is een term uit de beeldende kunst die een bepaalde houding van een geschilderd of gebeeldhouwd figuur beschrijft.

Het rechterbeen draagt het volle gewicht, het linkerbeen is ontspannen. De scheve houding die ontstaat — de rechterheup is hoger dan de linker — wordt in evenwicht gebracht door de schouders en armen (de linkerschouder is hoger dan de rechter). De ontspanning van het linkerbeen keert terug in de rechterarm. Daartegenover staan een gespannen rechterbeen en linkerarm. Het resultaat is een levendige figuur, die in beweging lijkt te zijn.

Het been dat het gewicht draagt wordt het standbeen genoemd, het andere been het speelbeen. De houding van de contrapposto heeft iets weg van een vage s-vorm waarbij het bekken licht kantelt. Bij het poseren is het aannemen van een contraposthouding ontspannen. De houding kan lang worden volgehouden.

Planche I Apodesme d'apres une statuette antique(Musee du Louvre).gif

Geschiedenis[bewerken]

De grote dynamiek die de contrapost-houding in een uitbeelding van een figuur kan brengen was al bekend in de Griekse oudheid. Het eerste bekende voorbeeld is de Kritios jongen (kouros) uit 480 v.Chr., die een lichte contrapposto-houding laat zien, een iets gekanteld bekken en een aarzelend stand- en speelbeen. Slechts dertig jaar later is de contrapposto in de beeldhouwkunst bijna volledig ontwikkeld in de Doryphoros van Polykleitos uit 440 v.Chr.

In de middeleeuwen zakt het gebruik van de contrapposto in als de figuren abstracter worden. In de 12e eeuw leeft de dynamiek in het uitbeelden van figuren langzaam weer op en komt de contrapposto weer in gebruik. De contrapposto-houding wordt sinds deze tijd gebruikt in de uitbeelding van een staand persoon.