Cornelis Dusart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Herbergscene. Eind 17e eeuw. Olieverf op doek. Boedapest, Szépművészeti Múzeum.
Kopster. 1695. Ets. Leiden, Museum Boerhaave.

Cornelis Dusart (Haarlem, 24 april 1660 – aldaar, 1 oktober 1704) was een Nederlands kunstschilder en graveur behorend tot de Hollandse School.[1] Hij was een zoon van componist, beiaardier en organist Joan Dusart.

Dusart werd in 1679 toegelaten tot het Haarlemse Sint-Lucasgilde. Hij was een trouwe navolger van Adriaen van Ostade. Hij wist zijn beroemde voorbeeld in kwaliteit zo dicht te naderen, dat enkele werken van Dusart, bijvoorbeeld Boeren voor een herberg in Slot Belvedere in Wenen, vroeger voor dat van Van Ostade werd aangezien. Ook zijn gravures zijn in de trant van Van Ostade.

Bronnen, noten en/of referenties