Kees de Jager

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Cornelis de Jager)
Ga naar: navigatie, zoeken
Kees de Jager
Kees de Jager in 1967
Kees de Jager in 1967
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Cornelis de Jager
Geboortedatum 29 april 1921
Geboorteplaats Den Burg op Texel
Nationaliteit Nederlandse
Werkzaamheden
Vakgebied sterrenkunde
Universiteit Universiteit Utrecht
Promotor Marcel Minnaert
Soort hoogleraar gewoon hoogleraar
Overig
Religie vrijdenkerij
Hobby's en andere bezigheden marathon, stijldansen, stamboomonderzoek, geschiedenis van Texel
Website
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Cornelis (Kees) de Jager (Den Burg, 29 april 1921) is een Nederlandse astronoom.

Biografie[bewerken]

Kees de Jager woonde tijdens zijn schooltijd in Nederlands-Indië. In 1939 ging hij aan de Universiteit van Utrecht wis-, natuur- en sterrenkunde studeren. Eind 1942 behaalde hij het kandidaatsexamen. Toen de Duitsers in maart 1943 een loyaliteitsverklaring eisten van alle studenten, dook de Jager onder in de gewelven van de Utrechtse sterrenwacht Sonnenborgh, samen met zijn medestudent Hans Hubenet. Ze hadden de schuilnamen J.C. Gadeer en B. het Heun.[1] 's Nachts deed De Jager voor zijn doctoraalonderzoek waarnemingen van het oppervlak van de maantjes van Jupiter. Achteraf bleken de conclusies uit die waarnemingen een overschatting van de mogelijkheden van de binnenstadssterrenkunde.[2] Na zijn doctoraalexamen week Kees de Jager voor een half jaar uit naar de theoretische natuurkunde en schreef hij een artikel over de massa van het zojuist ontdekte meson.

De Jager keerde terug naar de sterrenkunde en promoveerde in 1952 bij Marcel Minnaert cum laude op een proefschrift met de titel ‘The Hydrogen Spectrum of the Sun’. Vervolgens is hij decennialang voornamelijk betrokken geweest bij zonneonderzoek.

Hij heeft diverse ruimte-experimenten geleid ten behoeve van onderzoek naar zonnevlammen en sterrenvlammen. Vanaf 1980 ging zijn aandacht vooral uit naar de studie van superreuzen en in het bijzonder de grootschalige stromingen aan hun oppervlak. In 2003 verhuisde Kees de Jager van Utrecht (waar hij op de sterrenwacht Sonnenborgh woonde) naar Texel. Daar werd hij vrijwillig medewerker bij het Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ), voor de bestudering van zon-klimaat relaties. Ook houdt hij zich bezig met het voorspellen van toekomstige zonneactiviteit. In 2006 werd Kees de Jager ereburger van Texel.

Kees de Jager was tot op hoge leeftijd een verdienstelijk marathonloper.

Functies[bewerken]

Lidmaatschappen[bewerken]

Eretitels[bewerken]

  • Eredoctoraat Parijs
  • Eredoctoraat Wroclaw
  • Erelid SCOSTEP, de internationale organisatie voor zon-aarde-fysica.
  • Ereburger van Texel
Kees de Jager in 2011

Onderscheidingen[bewerken]

  • Gouden medaille van de Royal Astronomy Society (GB)
  • Hale Medaille van de American Astronomy Society (voor zonneonderzoek, VS)
  • Jules Janssen Medaille (zonneonderzoek, Frankrijk)
  • Karl Schwarzschild Medaille (voor astrofysica, Duitsland)
  • Gagarin medaille and Ziolkowski Medaille (ruimteonderzoek, Sovjet-Unie)
  • COSPAR medaille voor Internationale Samenwerking

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Hugo van Woerden (2011). Kees en de amateurs. Zenit 38 (7/8): 373-375 .
  2. (nl) Hans van Maanen, De eerste stap in de wetenschap van Kees de Jager Akademie Nieuws oktober 2008.
  • Het juli/augustus-nummer 2011 van het tijdschrift Zenit was geheel gewijd aan Kees de Jager.