Coronie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Coronie
District in Suriname Vlag van Suriname
Locatie Coronie
Algemeen
Oppervlakte 3902 km²
Inwoners (2004) 2809
Hoofdplaats Totness
Foto's
Palmendistrict
Palmendistrict
Portaal  Portaalicoon   Suriname

Coronie is een district in het noordwesten van Suriname, met als hoofdplaats Totness. Het is qua inwoneraantal zowat het dunstbevolkte district van Suriname. Het district kent 2809 inwoners (2004) op een totale Surinaamse bevolking van ruim 500.000 mensen.

Algemeen[bewerken]

Coronie werd in de 19de eeuw (10 oktober 1851) afgesplitst van het district Nickerie dat bestond uit Neder-Nickerie (nu Nickerie) en Opper-Nickerie (nu Coronie).
Coronie staat in Suriname bekend om zijn kokospalmen. Uit de noten maakte men vroeger op grote schaal kokosolie, maar met die industrie is het al tientallen jaren gedaan. Het gebied is uitermate vruchtbaar. Surinamers en Coronianen zelf maken grappen over het beklimmen van de kokospalmen. Waarschijnlijk zijn Coronianen in Suriname de meest bespotte bevolkingsgroep; een beetje zoals Nederlanders grappen maken over Limburgers. Uit het gebied zijn onder anderen afkomstig Letitia Vriesde (atleet), Jozef Slagveer (journalist, dichter en schrijver), Michaël Slory (dichter) en oud-president Johan Kraag.

Begin negentiende eeuw kwamen hier Engelsen en Schotten die er vanaf 1808 plantages stichtten en vooral katoen begonnen te verbouwen. De dorpen Burnside, Friendship en Totness dateren uit die tijd.

In september 1965 werden er 4 onderzoeksraketten van het type Apache met een maximum hoogte van 205 km gelanceerd vanuit een lanceerbasis in Coronie.

De meeste Coronianen wonen nog steeds in die dorpjes en op een dunne strook langs de kust, die aan de andere kant wordt begrensd door de grootste zoetwaterzwamp in Suriname. Tijdens het militaire bewind in de jaren tachtig besloot de met de militairen samenwerkende politieke partij PALU om de rijstbouw een impuls te geven. Er groeit nu rijst en allerlei grondvruchten en in de rijstakkers wordt volop vis gevangen. Met name de kwi-kwi (Hoplosternum littorale), een soort katvis, is zeer geliefd. Ook staat Coronie bekend om bijenteelt en honing, ook zijn er veeboeren.

Dwars door de dunne strook land langs de kust loopt de Oost-West-verbinding; een weg die van de grens met het oostelijke buurland Frans-Guyana) naar de grens met het westelijke buurland Guyana leidt. Langs de weg bieden vissers kwi-kwi's aan die ze aan takken hebben geregen. Volgens sommige Coronianen is deze delicatesse niet gevrijwaard van landbouwpesticiden. De vis wordt echter volop gegeten en er lijkt in het gebied nog geen melding te zijn gemaakt van rampzalige problemen met de volksgezondheid.

Het district Coronie is in De Nationale Assemblee vertegenwoordigd door twee gekozen parlementariërs. Gelet op het bevolkingsaantal kan in dit district met de minste stemmen een zetel behaald worden. Mede hierdoor wordt er vaker gepleit voor wijziging van het kiesstelsel.[bron?]

Waterhuishouding[bewerken]

Een belangrijk probleem voor de bewoners is het water. De zee spoelt met grote snelheid de kust weg waardoor de Oost-West-verbinding soms plaatselijk onder water komt te staan. De meeste mensen wonen aan deze weg. De kanalen die leiden van de zee naar de zwamp en naar de sluizen worden niet altijd even goed onderhouden. Bij de rijstvelden ten zuiden van deze weg ligt een dam die het water van de Coroniezwamp tegenhoudt. Dat water wordt gebruikt voor irrigatie van landbouwvelden. Niet iedereen is daar even blij mee. Een milieugroep in Coronie vindt dat er meer water uit de zwamp naar zee moeten stromen omdat anders het gebied te brak wordt voor landbouwactiviteiten buiten de rijstvelden.[bron?] Al sinds de jaren negentig bestaan er plannen voor de vervanging van de uit klei bestaande zeedam door een hogere dam van sterker materiaal. Waterbouwkundigen maken luchtfoto's om de kustafslag in kaart te brengen.

Om het wateroverlastprobleem in Coronie tegen te gaan, worden er zeedijken aangelegd. Dit project, uitgevoerd de Nederlandse aannemer MNO, dient rond 2013 gereed te zijn.

Ressorten[bewerken]

Ressorten van Coronie

Coronie is onderverdeeld in drie ressorten:

De huidige ressorten bestaan uit een aantal kleinere plaatsen (voormalige plantages) gelegen aan de Oost-West verbinding. Van oost naar west zijn dit:

Zie ook[bewerken]

Geboren[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • C.F.A. Bruijning en J. Voorhoeve (red.): Encyclopedie van Suriname, Amsterdam en Brussel 1977, Uitg. Elsevier, pag. 129-131.
  • Fineke van der Veen, Dick ter Steege, Chandra van Binnendijk: Dromers, Doemdenkers en Doorzetter. Verhalen van mensen en gebouwen in Coronie, Amsterdam 2010, KIT Publishers.
  • Heinrich E. Helstone, Okke ten Hove, Wim Hoogbergen: Surinaamse Emancipatie 1863 Coronie, Amsterdam 2009, Rozenberg Publishers (Bronnen voor de studie van Suriname, deel 28).

Externe links[bewerken]

Referenties
  1. digibron.nl, kenniscentrum gereformeerde gezindte Geraadpleegd 7 september 2012
  2. [1]
  3. SurAthletics.com Geraadpleegd 7 september 2012