Cortes (Spaanse Hofraad)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Cortes is de benaming voor de hofraden die in de Middeleeuwen in Spanje rondom de koning werden gevormd.
Tot in de 12e eeuw werden deze Cortes voornamelijk gevormd door hoge adel en geestelijkheid. Vanaf Alfons VII van Castilië en León (1105-1157) maakten soms ook burgers en lagere geestelijken deel uit van deze hofraden.
Vanaf de Reconquista tot aan de Reyes Católicos bestond Spanje uit verschillende koninkrijken, die elk hun eigen Cortes kenden. De samenstelling van deze Cortes verschilde per koninkrijk. Zo kennen we bijvoorbeeld de Cortes van Castilië, de Cortes van León, en de Cortes van Catalonië.
De rol van deze hofraden was erg belangrijk. De koning riep ze bijvoorbeeld bijeen voordat hij een expeditie ondernam om zeker te zijn van de steun van zijn onderdanen. Ook kwamen Cortes bijeen bij een twist rondom de troonopvolging of in het geval dat de koning niet in staat was tot regeren, bijvoorbeeld bij minderjarigheid of als de koning of koningin aan een psychische stoornis leed.
Een stem in de Cortes betekende invloed op belangrijke beslissingen van de koning. De provincie Galicia was vanaf 1469 verstoken van een stem in de Spaanse Cortes. In de 15e en 16e eeuw werden er vergeefs pogingen gedaan om grote sommen geld bijeen te krijgen om een stem in de Cortes te kunnen kopen. Uiteindelijk lukt dit pas in 1623.
Vanuit de Cortes van de verschillende koninkrijken ontstonden de Cortes Generales. De laatste Cortes werd bijeengeroepen in 1845 voor de hervorming van de Spaanse grondwet uit 1837.
