Cosmetica

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Warning icon.svg De neutraliteit van dit artikel wordt betwist.
Zie de bijbehorende overlegpagina voor meer informatie.
Decoratieve cosmetica: rouge, oogschaduw, mascara, lippenstift
Cosmeticaattributen uit de Romeinse tijd
Cosmeticakastje uit Egypte ca. 1400 v.Chr.

Cosmetica is een verzamelnaam voor middelen ter verhoging van lichamelijke schoonheid of hygiëne. Cosmetica vormen een van de meest gebruikte productgroepen in de meeste samenlevingen. Ze zijn een onmiskenbaar onderdeel in het dagelijks leven en worden op verscheidene momenten van de dag gebruikt. Het dagelijks gebruik van tandpasta, shampoo, zeep, scheerschuim, deodorant, parfum, bad- en doucheproducten, verzorgende crèmes en lippenbalsem is alom bekend.

Er zijn voor iedere doelgroep (baby’s, jongeren, mannen, vrouwen en senioren) speciale producten op de markt en het aantal innovaties is talrijk. Cosmetica zorgt voor verzorging, hygiëne, zelfvertrouwen en/of ontspanning.

Wettelijke definitie van cosmetica[bewerken]

In Nederland is cosmetica als volgt in de wet gedefinieerd: Alle stoffen en preparaten die bestemd zijn om in aanraking te worden gebracht met de verschillende delen van het menselijk lichaamsoppervlak (opperhuid, beharing, haar, nagels, lippen en uitwendige geslachtsorganen) of met de tanden en kiezen en de mondslijmvliezen, met het uitsluitende of hoofdzakelijke oogmerk deze te reinigen, te parfumeren, het uiterlijk ervan te wijzigen of lichaamsgeuren te corrigeren of voornoemde lichaamsdelen te beschermen of in goede staat te houden.
(Art. 1, Warenwetbesluit Cosmetische Producten)

We spreken dus van cosmetica als zowel qua functie als qua plaats van toepassing, aan onderstaande begrippen wordt voldaan (ten minste één uit elk rijtje):

Functie Plaats van toepassing
Reinigen Haar
Parfumeren Huid
Uiterlijk wijzigen Lippen
Lichaamsgeuren corrigeren Tanden en kiezen en de mondslijmvliezen
Beschermen Uitwendige geslachtsorganen
In conditie houden

Functies cosmetica[bewerken]

We gebruiken cosmetica onder meer om bij te dragen aan:

  • persoonlijke hygiëne (deodorant, zeep, scheerschuim)
  • gezondheid (tandpasta, zonnebrandcrème)
  • verdoezelen van uiterlijke kenmerken (foundation, camouflagestift)
  • benadrukken van uiterlijke kenmerken (make-up, haarkleurproducten)
  • verzorgen van de huid (bodylotion, dagcrème)
  • ontspanning of gevoel van luxe (badolie, parfum)
  • beschermen van de huid (zonnebrandcrème)
  • Hairstyling (haargel, haarlak, haarwax)

Gebruik van cosmetica kan bij sommige mensen bijdragen aan het zelfvertrouwen, door je bijvoorbeeld fris en mooi te voelen, kan je je zelfverzekerd(er) voelen en zou je bijvoorbeeld makkelijker sociale contacten aan kunnen gaan.

Productgroepen[bewerken]

Cosmeticaproducten zijn te verdelen naar de volgende productgroepen: Bad- en doucheproducten, decoratieve cosmetica (make-up), deodoranten, geuren, haarverzorging, huidverzorging, kindercosmetica, mondverzorging, scheerproducten, zeep en zonnecosmetica.

Ingrediënten[bewerken]

De eigenschappen van een product worden bepaald door de ingrediënten die zijn gebruikt. Bijvoorbeeld om de viscositeit (stroperigheid) van het product te beïnvloeden. Of om het product langer houdbaar te maken. Andere ingrediënten worden toegevoegd om een kleur of geur aan een product te geven, ofwel om het product aantrekkelijk te maken.

Wetgeving[bewerken]

Het op de markt brengen van cosmetica is aan strikte regels gebonden. Sinds 1977 zijn dierproeven voor cosmetica in Nederland verboden volgens de Wet op de dierproeven.[1] Fabrikanten garanderen de veiligheid van cosmetica door een zorgvuldige keuze van grondstoffen en gericht veiligheidsonderzoek.[bron?] De eisen waaraan cosmeticaproducten en ingrediënten moeten voldoen, zijn wettelijk vastgelegd in de Europese Cosmetica Richtlijn.

In Nederland is de Europese Cosmetica Richtlijn door middel van het Cosmeticabesluit (Warenwet) 1979 (Staatsblad 256, 1980) in de wet geïmplementeerd. Het Cosmeticabesluit werd aangepast nadat de EU-Richtlijn is gewijzigd. Het Cosmeticabesluit volgt daarbij de Richtlijn nauwkeurig op.

Op 22 december 2009 is de Cosmeticaverordening gepubliceerd. Deze nieuwe wetgeving gaat de huidige Cosmetica Richtlijn vervangen en is vanaf 11 juli 2013 van toepassing. Deze wetgeving bevat onder meer nieuwe eisen voor de veiligheidsbeoordeling en het gebruik van nanotechnologie in cosmetica.

Alle gebruikte ingrediënten moeten met zogenoemde INCI-namen in de ingrediëntendeclaratie worden vermeld. Elders op het etiket of op de verpakking van een product mogen de ingrediënten met andere namen of in andere talen worden vermeld.

Etiket[bewerken]

Elke fabrikant, importeur of handelaar die in Nederland cosmetica op de markt brengt is op grond van de wet verplicht om het product volgens een bepaalde wijze te etiketteren. Alle ingrediënten die zijn gebruikt bij het maken van een product staan op de verpakking vermeld. Om de ingrediënten op uniforme wijze op cosmetica te kunnen vermelden zijn internationale afspraken gemaakt. Deze zijn bij wet vastgelegd. Doel van de ingrediëntvermelding is de gebruikers van cosmetica te informeren over de samenstelling van een product. Dit is ook voor mensen die beroepsmatig met cosmetica werken belangrijk. Het stelt bijvoorbeeld schoonheidsspecialisten, huisartsen en dermatologen in staat hun cliënten te adviseren over het gebruik van cosmeticaproducten.

Houdbaarheid_cosmetica

Ook is het etiket op cosmeticaproducten voorzien van het houdbaarheidssymbool. Het geeft aan: de periode van minimale houdbaarheid na openen, waarin het product in optimale kwaliteit kan worden gebruikt. De minimale houdbaarheid wordt aangeduid met het aantal maanden (M).

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties