Couscous
 Zie Koeskoezen voor de familie van klimbuideldieren. |
Couscous is zowel het belangrijkste ingrediënt van, als de verzamelnaam voor een zeer populair gerecht uit Noord-Afrika. Couscous bestaat uit heel kleine pastakorrels van gemalen durumtarwe, die in verschillende diktes worden verkocht. Couscous wordt traditioneel gemaakt door water met een beetje zout te sprenkelen in een kom met meel. Door de meel met de vingers te roeren worden kleine stukjes deeg gevormd. Deze worden tussen de handen fijngewreven en gezeefd zodat couscouskorrels ontstaan die ongeveer even groot zijn (meestal 1-3 mm). [1]
Inhoud |
[bewerken] Etymologie
'Couscous' is een verbastering van het Tamazight woord 'kesksoe' en daarna werd het 'suksoe' in het Marokkaans Arabisch (Maghribiyya) en 'koeskoes' in het klassieke Arabisch.
[bewerken] Verspreiding en betekenis
Couscous wordt veel gegeten in Noord-Afrika, vooral in de gebieden boven de Sahara. Hoe verder richting het Midden-Oosten hoe minder vaak couscous wordt gegeten. Ook in Sicilië wordt couscous gegeten. Couscous is al een oud gerecht. Volgens sommigen werd het al in de 11e eeuw door de Berbervolken van Noord Algerije en Marokko gegeten.[2]
Couscous wordt door Marokkanen traditioneel op vrijdag gegeten. De vrijdag is een dag die bij moslims een bijzondere plaats inneemt als dag van de samenkomst van de gemeenschap.[3] Couscous heeft dan ook een belangrijke culturele betekenis.
In landen van Noord-Afrika wordt couscous als het nationale gerecht beschouwd, zoals rijstgerechten dat zijn voor veel Aziatische landen en aardappelgerechten voor veel westerse landen.
In de westerse keuken heeft couscous, als onderdeel van de internationale keuken, in de jaren negentig van de 20e eeuw en daarna, veel aan populariteit gewonnen.
[bewerken] Bereiding en nuttiging
De makkelijke en snelle manier om couscous te maken is het koken in water met wat plantaardige olie en zout. Traditioneel wordt het echter gemaakt in een zogeheten couscouspan die uit twee delen bestaat. Hierin worden de couscous en vaak ook de groenten die erbij gegeten worden gestoomd. Dit is een tijdrovende klus, maar komt de smaak zeker ten goede.
Zowel de couscous zelf als de gerechten die hiervan worden gemaakt, worden couscous genoemd.
Couscousgerechten worden met verschillende ingrediënten klaargemaakt, het verschil zit vooral in de hoeveelheid en de soorten groenten. Vaak wordt het gerecht pittiger gemaakt met harissa. In Libië gebruikt men ook vis en garnalen als ingrediënt in couscousgerechten. Er wordt ook zoete couscous gemaakt met melk.
Couscous wordt op meerdere manieren gegeten: met de vingers of met bestek, wat gemakkelijker is.
Couscoussalade wordt gemaakt door couscous in een mengsel van koud water, azijn en olijfolie te doen en dan een paar uur te laten staan. Er kan van alles worden bijgevoegd om het lekkerder te maken. In Genève bijvoorbeeld is 'couscous fruits de mer' erg populair.
[bewerken] Externe links
- (en) Couscous: about the etymology of the word
- (en) Couscous DARI - History and origin of Couscous - Couscous recipes
- (en) Couscous
[bewerken] Referenties
- ↑ McGee, Harold(2004). Over eten & koken. Wetenschap en cultuur in de keuken. blz. 571-572
- ↑ McGee, Harold (2004) Over koken en eten.
- ↑ Het islamitische jaar, kalender en feesten, Annemarie Schimmel, Uitgeverij Ten Have, 2003, blz. 29, ISBN 90-259-5301-8
 |
Zie de categorie Couscous van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
