Cyclic redundancy check

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een Cyclic redundancy check (cyclische redundantiecontrole) ofwel CRC is een manier om bitfouten die optreden tijdens gegevensopslag of transport te detecteren en is te zien als een geavanceerde checksum. CRC's zijn makkelijk in hardware te berekenen of te verifiëren en relatief goed in software te implementeren en worden mede hierdoor in bijna alle moderne datalinklaag-computerprotocollen (onder andere ethernet en wifi) en bijvoorbeeld ZIP gebruikt.

Het idee achter CRC algoritmes is om de te beveiligen data te zien als de coëfficiënten van een groot binair polynoom, dit polynoom te delen door een ander (vast en i.h.a. kort) binair polynoom, en de rest van deze deling te gebruiken als 'checksum'. Deze rest wordt met de data weggeschreven of verstuurd en bij het teruglezen of ontvangst, kan dezelfde deling worden uitgevoerd en de rest vergeleken met het getal dat met de data was weggeschreven of verstuurd. De theorie achter het CRC algoritme berust op eindige lichamen.

Zie ook [bewerken]