Cynegils

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De vermoedelijke begraafplaats van koning Cynegils in Winchester.

Cynegils was een koning van Wessex die regeerde van 611 tot 643.[1] Hij was de eerste koning van Wessex die bekeerd werd tot het christendom, in 635 door de monnik Birinus.[1][2] Dit was de voorwaarde waarop hij zijn dochter kon uithuwelijken aan de machtige koning Oswald van Northumbria, de zesde bretwalda volgens Beda, die ook peetvader was bij zijn doop.[3]

Over zijn regering als koning van Wessex is weinig bekend. Zo overwon hij in 614 een Brits leger bij Beandune, maar de precieze locatie van deze veldslag is niet bekend.[4] In 629 was er een conflict met Penda van Mercia, waarna hij gedwongen was om het gebied van de Hwicce af te staan aan Mercia.[5] Volgens de Historia ecclesiastica gentis Anglorum was hij ook de aanvoerder van een succesvolle invasie in Essex, mogelijk in alliantie met Oswald, in 635.[6]

Het exacte jaar van zijn overlijden is niet bekend, maar zijn regering eindigde in 643, en hij werd opgevolgd door zijn zoon Cenwalh, die zich afkeerde van het christendom.[6] Er wordt ook beweerd dat de latere koning Centwine een zoon van Cynegils was.

Bronnen[bewerken]

  1. a b F. Stenton, Anglo-Saxon England. Oxford, Oxford University Press, 1971, p. 67
  2. G. Hindley, The Anglo-Saxons. London, Constable & Robinson Ltd, 2006, p. 44
  3. G. Hindley, The Anglo-Saxons. London, Constable & Robinson Ltd, 2006, p. 70
  4. F. Stenton, Anglo-Saxon England. Oxford, Oxford University Press, 1971, p. 63
  5. F. Stenton, Anglo-Saxon England. Oxford, Oxford University Press, 1971, p. 45
  6. a b G. Hindley, The Anglo-Saxons. London, Constable & Robinson Ltd, 2006, p. 49