Dacia (automerk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Dacia is een Roemeens automerk. Voorheen was UAP (Uzina de Autoturisme Pitești, Autofabriek Piteşti) een staatsbedrijf, tegenwoordig behoort de fabriek volledig tot de Franse Renault-groep. De naam verwijst naar het oude Dacië, ongeveer het huidige Roemenië.

Geschiedenis[bewerken]

De fabriek werd in 1952 in Colibași (tegenwoordig: Mioveni, een voorstad van Pitești) opgericht als fabriek voor onderdelen voor vrachtwagens. De leveringen waren vooral bedoeld voor de vrachtwagenfabriek in Brașov. Na modernisering van de fabriek werd in 1967 de grondsteen voor de uitbreiding tot personenautofabriek gelegd. Al in de eerste fase van de opbouw van productiefaciliteiten gebruikte men de ondersteuning van specialisten van de Franse Renault-fabriek.

Op 20 augustus 1968 liep de eerste personenwagen van het type Dacia 1100 van de band. In 1969 begon de montage van de Dacia 1300, een licentie van de Renault 12 die door Dacia in vele varianten gebouwd zou worden. Van dit basismodel rolde in juli 2004 het laatste exemplaar als Berlina van de band. Dit betekende het einde van een tijdperk van bijna 35 jaar waarin de auto, net als de Oost-Duitse Trabant, uitgroeide tot een symbool van het communisme en het straatbeeld in Roemenië nadrukkelijk bepaalde. De auto werd ook in versies gebouwd die nooit door Renault gevoerd werden, zoals een Pick-up met enkele of dubbele cabine, deze uitvoering werd in de volksmond Papuc (pantoffel) genoemd.

Onder de typebenamingen Dacia 18 en Dacia 2000 werden begin jaren tachtig uit originele onderdelen en in geringe aantallen de Renault 18 en Renault 20 gemonteerd. Een oorspronkelijk voorziene productie van de R18 in grote aantallen werd ten gunste van eigen ontwikkelingen gestaakt. In 1986 werd, na 6 jaar ontwikkelingstijd, de Dacia 500 met als bijnaam Lăstun (zwaluw) voorgesteld, deze was bedoeld om de massamotorisering in Roemenië goed op gang te brengen, hiervoor werd in Timișoara de fabriek IAT (Interprinderea de Autoturisme Timișoara, voorheen Tehnometal) omgebouwd. Eind jaren tachtig kwam de productie moeizaam op gang maar een succes zou het niet worden.

Privatisering[bewerken]

In september 1999 werd Dacia volledig eigendom van Renault. Onder de vleugels van Renault krijgt Dacia de mogelijkheden om verder te groeien. Renaults opvolger voor de 1300 moet een "5000 Euro-Auto" worden, de Dacia Logan wordt afhankelijk van de regio voor zo'n € 7000 tot € 8.495 verkocht. Dit is ongeveer tweemaal zoveel als de laatste Dacia 1300 kostte, maar voor dat geld voldoet de auto wel aan alle eisen van de moderne tijd. In 2004 is met de productie van de Logan begonnen, op verschillende exportmarkten wordt het model ook als Renault Logan verkocht.

De Logan MCV, een medium formaat 5- of 7-persoonsauto met 2350 liter bagageruimte was in 2007 een succes aan het worden. De bestellingen van begin 2007 konden pas eind van dat jaar worden geleverd. In mei 2008 beleefde de Dacia Sandero, een vijfdeurs hatchback, zijn première tijdens de Nederlandse Dacia Meeting. In maart 2009 werd de Dacia Duster op de Autosalon van Genève getoond, een crossover conceptcar die de toekomstvisie van Dacia laat zien. Een jaar later ging de Duster in productie.

Naast de oorspronkelijke Dacia-fabriek in Mioveni bevindt zich een secundaire fabriek in Rusland om de populariteit van de Logan op te vangen. De Logan MCV wordt in Rusland ook verkocht als Lada Largus. Sinds 2012 wordt het nieuwe model Lodgy in Tanger (Marokko) in een gloednieuwe zero-emission fabriek geassembleerd.

Modellen[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  • (de) Dünnebier, Michael; Kittler, Eberhard, Personenkraftwagen sozialistischer Länder, Transpress, Berlin, 1990, 188 p. ISBN 3-344-00382-8.