Daguerreotypie
|
|
|
Daguerreotypie is een vroege fotografische methode, uitgevonden door Louis Daguerre in de eerste helft van de 19e eeuw.
Bij daguerreotypie wordt een gepolijste, verzilverd koperen plaat gebruikt. Deze wordt lichtgevoelig gemaakt met jodiumdampen. Deze levert na blootstelling aan kwikdampen (ontwikkelen) positieve, spiegelende beelden. Het beeld wordt gefixeerd in een zoutoplossing, en dan afgespoeld met water. Deze beelden waren destijds gedetailleerder dan de eerdere procedures. Doordat er geen negatief wordt gebruikt, zoals bij het hedendaagse procedé, was het niet mogelijk om meerdere afdrukken te maken. Een daguerreotypie is daardoor uniek.
Daguerre maakte rond 1837 de eerste goede scherpe foto. Vanwege de hoge ontwikkelingskosten moest Daguerre zijn kostbare patenten duur verkopen, en ook door de ingewikkelde apparatuur was fotografie aanvankelijk alleen mogelijk voor welgestelden. In de jaren zestig verdween de daguerreotypie van het toneel. Vanaf dat moment werd gebruikgemaakt van de calotypie, de voorganger van het fotograferen met een negatief. Pas in 1888, na vele tussenliggende verbeteringen in materiaal, werd met de uitvinding van de rolfilm door de firma Kodak fotografie voor iedereen bereikbaar.
Externe link [bewerken]
- (en) The Daguerreian Society - Dedicated to the history, science, and art of the daguerreotype
- (nl) Krantentartikel: Arnhemsche courant, 01-09-1839, melding van uitvinding door Daguerre
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Daguerreotype op Wikimedia Commons. |
