Dakotadon
| Dakotadon Status: Uitgestorven, als fossiel bekend |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Geslacht | |||||||||||||||
| Dakotadon Paul, 2008 |
|||||||||||||||
| Typesoort | |||||||||||||||
| Dakotadon lakotaensis | |||||||||||||||
Dakotadon op  Wikispecies
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Dakotadon is een geslacht van dinosauriërs behorend tot de Euornithopoda dat tijdens het Vroege Krijt leefde in het gebied van het huidige Noord-Amerika. De typesoort is Dakotadon lakotaensis.
In de jaren tachtig werden een schedel en wat ruggenwervels van een ornithopode dinosauriër gevonden die in 1989 door Weishampel toegeschreven werd aan een nieuw benoemde soort van het geslacht Iguanodon: I. lakotaensis. In 1998 meende David Norman nog dat deze naam een synoniem was van I. bernissartensis, op grond van tekeningen waarbij de schedelfragmenten geordend waren naar stramien van de Iguanodon-schedel. In 2006 kwam Gregory S. Paul, het werk van Robert Bakker en Kenneth Carpenter volgend, echter tot de conclusie dat deze soort niet in het geslacht Iguanodon thuishoorde omdat de vorm daarvoor te basaal was en dichter in morfologie bij — en misschien nauwer verwant aan — Theiophytalia. Hij benoemde daarom in 2008 een apart geslacht: Dakotadon, waarbij hij meteen de beschrijving van de soort D. lakotaensis aanpaste.[1]
De geslachtsnaam is afgeleid van de staat South Dakota; de soortaanduiding van de stam de Lakota en de Lakotaformatie waarin het fossiel, holotype SDSM 8656, is aangetroffen in een laag daterend uit het Barremien, ruim 125 miljoen jaar oud. Odon betekent "tand" of "getand" vanuit het Klassiek Griekse ὀδών; taalkundig gezien zou de samentrekking van Dakota en odon overigens "Dakotodon" hebben moeten opleveren.
Volgens Paul is Dakotadon dermate basaal dat hij vermoedelijk tot de Iguanodontidae noch de Iguanodontoidea behoort, afhankelijk van de definitie van deze groepen. Dit oordeel is echter niet gebaseerd op een exacte kladistische analyse. De schedel heeft wel de klassieke vorm van die van een iguanodontide: lang, laag en smal.
Literatuur
Noten
|
