Daniel-Henri Druey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Daniel-Henri Druey

(Daniel-) Henri Druey (Faoug, 12 april 1799 - Bern, 29 maart 1855), was een Zwitsers politicus en filosoof.

Achtergrond en opleiding[bewerken]

Daniel-Henri Druey was de zoon van een rijke grondbezitter uit Faoug (kanton Vaud). Hij studeerde filosofie en rechten in Lausanne en filosofie bij Hegel in Duitsland. Druey verbleef daarna in Frankrijk en Engeland. In 1826 opende hij een advocatenkantoor in Lausanne en in 1828 verlegde hij deze naar Moudon.

Politicus[bewerken]

Na zijn terugkeer in Zwitserland werd hij één van de leidende liberale politici in het kanton Vaud. Na de liberale revolutie in 1830 werd Druey lid van de Grote Raad (parlement) van Vaud (1831-1848). Van 1842 tot 1843 was hij voorzitter van de regering van Vaud. In februari 1845 leidde hij een staatsgreep van radicalen en Druey werd opnieuw voorzitter van de regering. In maart 1845 verbood hij de jezuïetenorde in Vaud. Druey streefde naar een krachtig uitvoerend bestuur van zijn kanton.

Na de Sonderbundskrieg (1848) was hij betrokken bij de totstandkoming van de grondwet van de nieuwe bondsrepubliek. Op 16 november 1848 werd hij in de eerste Bondsraad (Zwitserland) gekozen. Als lid van de Bondsraad beheerde hij de volgende departementen:

In 1848 en 1849 was Druey vicepresident en in 1850 bondspresident.

De vader van de Zwitserse grondwet overleed in 1855.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
geen
Lid van de Zwitserse Bondsraad
1848-1855
Opvolger:
Constant Fornerod