Daniel Auteuil

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Daniel Auteuil
Daniel Auteuil, 2011
Daniel Auteuil, 2011
Algemene informatie
Geboren 24 januari 1950
Land Frankrijk
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Daniel Auteuil (Algiers, 24 januari 1950) is een Frans acteur.

Biografie[bewerken]

Van jongs af aan was Daniel Auteuil vertrouwd met het beroep van acteur. Hij was heel dikwijls mee op tournee met zijn ouders die in opera's en in operettes zongen. Hij was als het ware voorbestemd om in de artistieke voetsporen van zijn ouders te treden. In de vroege jaren zeventig debuteerde hij op de planken en speelde onder meer mee in de musical Godspell en in La Folle de Chaillot (Jean Giraudoux). In die tijd kreeg hij ook zijn eerste film- en televisiewerk. In 1978 werd hij voor het eerst opgemerkt in het verkrachtingsdrama L'Amour violé (Yannick Bellon). Vanaf 1980 werd hij heel populair met succesrijke komische films van regisseurs als Claude Zidi (Les sous-doués en het vervolg Les sous-doués en vacances), Gérard Lauzier (T'empêches tout le monde de dormir en P'tit con) en Edouard Molinaro (Pour 100 briques t'as plus rien... en L'Amour en douce). Op de filmset van die laatste film leerde hij Emmanuelle Béart kennen. Zij startten een relatie die elf jaar zou duren. Ze speelden kort daarna weer samen in Manon des sources.

Zijn hoofdrol in Jean de Florette / Manon des sources, het dramatische tweeluik gebaseerd op het werk van Marcel Pagnol, maakte hem internationaal bekend. Gesterkt door de publieke en kritische erkenning ging hij meer en meer ernstige rollen vertolken in drama's en dramatische komedies van gevestigde waarden. Zo wendde hij zijn ingehouden, emotioneel krachtig spel meerdere keren aan voor Quelques jours avec moi (1987) en Un cœur en hiver (1991) van Claude Sautet en voor Lacenaire (1990) en Passage à l'acte (1995) van Francis Girod. In een regie van André Téchiné draaide hij Ma saison préférée (1992) en Les voleurs (1995) waar hij telkens Catherine Deneuve als tegenspeelster had. Patrice Leconte gaf hem drie keer een hoofdrol : in La fille sur le pont (1999), in La Veuve de Saint-Pierre (2000) en in Mon meilleur ami (2006). Opmerkelijk waren ook zijn prestaties als de workaholic die helemaal openbloeide wanneer hij een mentaal gehandicapte ontmoette in de dramatische komedie Le huitième jour (Jaco Van Dormael, 1996) en als gangster in de politiefilm Le Deuxieme Souffle (Alain Corneau, 2007) , de remake van de gelijknamige film (1966) van Jean-Pierre Melville.

Auteuil bewees zijn veelzijdigheid ook met de historische personages waaraan hij gestalte gaf, zoals Hendrik IV van Frankrijk in La reine Margot (Patrice Chéreau, 1994) en de Markies de Sade in Sade (Benoît Jacquot, 2000). Ook blies hij het fictieve personage van Henri de Lagardère nieuw leven in met Le bossu (Philippe de Broca, 1997), de succesrijke verfilming van de gelijknamige mantel- en degenroman uit 1858 van Paul Féval. Hij keerde ook regelmatig terug naar de komedie, het genre waarmee zijn filmcarrière een aanvang nam. Vooral Le placard (2000) en La Doublure (2006), twee komedies van Francis Veber, waren enorme kassuccessen.

In 2011 maakte hij zijn regiedebuut met de remake van La fille du puisatier, naar een roman van Marcel Pagnol die de schrijver zelf al in 1940 verfilmd had. Voor 2013-2014 heeft hij zijn zinnen gezet op de verfilming van de Marseille-trilogie van dezelfde auteur. Marius en Fanny, de twee eerste delen, staan gepland voor de zomer van 2013. Het laatste deel, César, verschijnt in de zalen in de loop van 2014. Auteuil, die zelf de mythische rol van César Olivier vertolkt, voert ook de regie.

Hij is niet meer weg te denken uit de Franse filmwereld. Hij is er een van de bekendste, best betaalde en populairste acteurs. Door zijn rollen in films als Après vous (Pierre Salvadori, 2003), Caché (Michael Haneke, 2005) en Dialogue avec mon jardinier (Jean Becker, 2007) blijft hij grote erkenning krijgen.

Auteuil heeft twee dochters, Aurore Auteuil (1980, actrice), die hij kreeg met zijn eerste vrouw, en Nelly, die hij kreeg in een relatie met actrice Emmanuelle Béart. Hij verloofde zich in 2006 op Corsica met Aude Ambroggi, een Corsicaans beeldhouwster.

Filmografie[bewerken]

Acteur[bewerken]

Filmregisseur[bewerken]

Prijzen[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • Jean-François Robin : Daniel Auteuil, l'acteur, ,Pa ris, Librairie Séguier, 1988.
  • Daniel Auteuil : Il a fait l'idiot à La Chapelle, Paris, Le Seuil, collection Points, 2004.
  • Bernard Boyé : Les Légendes du cinéma français, Daniel Auteuil, Paris, Autres Temps, 2010.

Externe link[bewerken]