Daniel Bensaïd

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
DanielBensaïd abr08 copia.jpg

Daniel Bensaïd (Toulouse, 25 maart 1946 - Parijs, 12 januari 2010) was een Frans filosoof en leider van de trotskistische beweging in Frankrijk.

Tijdens de studentenrevolte van mei 1968 was hij een der belangrijkste leiders aan de universiteit van Paris X-Nanterre. Hij werd hoogleraar filosofie aan de universiteit van Paris-VIII. Bensaïd was bekend door zijn studies over Walter Benjamin en Karl Marx en door zijn analyse van het Franse postmodernisme. Hij leed aan Aids en overleed aan kanker in januari 2010.

Bibliografie[bewerken]

  • met Henri Weber: Mai 1968: Une répétition générale (François Maspero, 1968)
  • La revolution et le pouvoir (Penser, 1976)
  • Walter Benjamin sentinelle messianique (Plon, 1990)
  • La discordance des temps: essais sur les crises, les classes, l'histoire (Editions de la Passion 1995)
  • Marx l'intempestif: Grandeurs et misres d'une aventure critique (Fayard 1996)
  • Le pari melancolique (Fayard 1997)
  • Le sourire du spectre (Michalon 2000)
  • Qui est le juge? (Fayard 1999)
  • Contes et le gendes de la guerre ethique (Textuel 1999)
  • Eloge de la resistance e l'air du temps (Textuel 1999)
  • Une lente impatience. Stock - Un ordre d'idées 2004. ISBN 2-234-05659-4
  • Les irreductibles (Textuel 2001)
  • Fragments Mécréants. Mythes Identitaires et République Imaginaire (2005)