Daniel Passarella

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Daniel Passarella
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Volledige naam Daniel Alberto Passarella
Bijnaam El Gran Capitán
Geboortedatum 25 mei 1953
Geboorteplaats Chacabuco, Argentinië
Clubinformatie
Positie Verdediger
Jeugd
 ????-1971 Argentinos Juniors
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1971-1973
1974-1982
1982-1986
1986-1988
1989
Vlag van Argentinië Sarmiento
Vlag van Argentinië River Plate
Vlag van Italië Fiorentina
Vlag van Italië Inter Milaan
Vlag van Argentinië River Plate
Totaal
36 (9)
226 (90)
109 (26)
44 (9)
32 (9)
447(140)
Interlands
1976-1986 Vlag van Argentinië Argentinië 70 (22)
Getrainde clubs
1989-1994
1994-1998
1999-2001
2001
2002-2004
2005
2006-
Vlag van Argentinië River Plate
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Uruguay Uruguay
Vlag van Italië Parma
Vlag van Mexico Monterrey
Vlag van Brazilië Corinthians
Vlag van Argentinië River Plate
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Daniel Alberto Passarella (Chacabuco, 25 mei 1953) is een voormalig Argentijns voetballer en voetbalcoach.

Loopbaan als speler[bewerken]

Passarella begon zijn carrière als speler bij Sarmiento in de buurt van Buenos Aires. Van daaruit maakte hij de overstap naar de grote Argentijnse club River Plate. Hierna vertrok hij naar Europa waar hij uitkwam voor Fiorentina en een korte periode bij Internazionale. Na zijn succesvolle tijd in de Serie A keerde hij terug naar zijn oude club River Plate, waar hij speelde tot het einde van zijn actieve loopbaan.

Zijn bijnaam luidde "El Gran Capitán" (de grote kapitein) of “Kaiser” (een verwijzing naar Franz Beckenbauer) vanwege zijn grote leiderschapskwaliteiten, zijn passie en zijn organisatievermogen op het veld. Passarella was een verdediger die graag meedeed in de aanval en regelmatig zijn doelpunten meepakte. Hij is tijdelijk de meest veelscorende verdediger ooit geweest, met 134 doelpunten in 451 wedstrijden. Dit record is uiteindelijk verbroken door Ronald Koeman.

Ook in de lucht heerste Passarella, zowel in de verdediging als in de aanval. Ondanks zijn geringe lengte (1.73) scoorde hij regelmatig met het hoofd. Hij had een sterke vrije trap en was goed in het nemen van strafschoppen. Hij was ook berucht om het gebruik van zijn ellebogen tegen tegenstanders zonder dat de scheidsrechter het in de gaten had.

Nationale ploeg[bewerken]

Als aanvoerder van de Argentijnse nationale ploeg werd hij wereldkampioen na op het Wereldkampioenschap 1978 het Nederlands elftal te verslaan. Als eerste Argentijn mocht hij de beker vasthouden, omdat deze het eerst aan hem werd uitgereikt. In de kwalificatie voor het Wereldkampioenschap 1986 in Mexico speelde Passarella ook een belangrijke rol. In het duel tegen Peru scoorde hij in de laatste minuten van de wedstrijd de winnende treffer, en stelde zo deelname veilig. Een blessure hield hem echter buiten het WK 1986. Hij werd vervangen door de verdediger José Luis Brown. Argentinië won met een Diego Maradona in topvorm voor de tweede maal het wereldkampioenschap. Ondanks het feit dat hij ontbrak in Mexico, is Passarella de enige Argentijnse speler die betrokken was bij het winnen van beide kampioenschappen.

Loopbaan als trainer[bewerken]

Na het beëindigen van zijn actieve loopbaan als speler werd hij coach van zijn oude club River Plate. Hiermee werd hij verschillende malen kampioen.

Voor het WK 1998 in Frankrijk werd Passarella aangesteld als trainer van de nationale ploeg. Hij nam zijn vriend Américo Gallego mee als assistent. Uiteindelijk presteerde de ploeg tegenvallend, en werd in de kwartfinales uitgeschakeld met 2-1 door Nederland. Na de uitschakeling werd Passarella vervangen door Marcelo Bielsa.

Passarella werd daarna de coach van buurland Uruguay in de kwalificatie voor het WK 2002. Na problemen met enkele spelers over zijn selectiebeleid nam hij echter ontslag op 20 februari 2001. Hij keerde terug naar Europa en werd kort en weinig succesvol trainer van AC Parma tijdens het seizoen 2001.

In 2003 won hij de Mexicaanse competitie met CF Monterrey. Een jaar later noemde Pelé hem als een van de 125 grootste nog levende voetballers ooit. Later werd hij ontslagen als coach van het Braziliaanse Corinthians na slechte resultaten. In januari 2006 keerde hij weer terug bij zijn oude club River Plate, na een afwezigheid van 12 jaar.

Erelijst[bewerken]

Als speler[bewerken]

Primera División Argentinië - 1975, 1977, 1979, 1981
Serie A - 1988
1978 World Cup
1986 World Cup

Als trainer[bewerken]

Primera División Argentinië - 1989, 1991, 1993
Primera División de México (closing stage) - 2003

Zie ook[bewerken]