Daniel Tompkins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Daniel Tompkins
Daniel Decius Tompkins
Daniel Decius Tompkins
Geboren 21 juni 1774
Fox Meadows, New York
Overleden 11 juni 1825
Tompkinsville, New York
Politieke partij Democratisch-Republikein
Partner Hannah Minthorne Tompkins
Religie Presbyteriaans
Handtekening Handtekening
6e vicepresident van de Verenigde Staten
Aangetreden 4 maart 1817
Einde termijn 4 maart 1825
President James Monroe
Voorganger Elbridge Gerry
Opvolger John C. Calhoun
4e gouverneur van New York
Aangetreden 1 juli 1807
Einde termijn 24 februari 1817
Voorganger Morgan Lewis
Opvolger John Tayler
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Daniel Decius Tompkins (Fox Meadows (New York), 21 juni 1774 - Tompkinsville (New York), 11 juni 1825) was een Amerikaans politicus en vicepresident.

Tompkins studeerde in 1795 af aan Columbia College in New York ity. Hij had rechten gestudeerd. In 1797 werd hij advocaat en begon een praktijk in de stad New York. Hij was een afgevaardigde naar de Conventie die de grondwet van de staat New York in 1801 vaststelde. Ook werd hij 1804 gekozen in de wetgevende vergadering van de staat New York. In datzelfde jaar stelde hij zich verkiesbaar voor het Amerikaanse Congres. Hij werd gekozen, maar trok zich nog voor zijn benoeming terug om benoemd te worden als rechter in het hooggerechtshof van de staat New York. In deze functie diende hij van 1804 tot 1807.

Tompkins was gouverneur van zijn thuisstaat New York van 1807 tot 1817. In deze functie bevorderde hij het onderwijs. Tijdens de Oorlog van 1812 tegen Groot-Brittannië was hij verantwoordelijk voor de verdediging van de staat. Toen er geen geld genoeg was om militaire expedities behoorlijk uit te rusten, legde gouverneur Tompkins het tekort bij, met zijn eigendommen als onderpand. Na de oorlog betaalde noch de staat noch het leger hun schulden terug. Daardoor namen schuldeisers Tompkins' persoonlijk fortuin in beslag. Dit duurde tot 1824 toen het parlement eindelijk besloot om Tompkins te vergoeden.

Van 1817 tot 1825 was Tompkins vicepresident onder president James Monroe. De financiële zorgen eisten echter een zware tol: de vicepresident verviel in alcoholisme en zat de Senaat soms dronken voor. In april 1820 stelde hij zich als zittend vicepresident opnieuw kandidaat voor het gouverneurschap van New York. Hij verloor echter met een verschil van ongeveer tweeduizend stemmen van zittend gouverneur DeWitt Clinton.

Tompkins stierf enkele maanden na het einde van zijn ambtstermijn op 50-jarige leeftijd.