Daniele Comboni

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Daniele Comboni

Daniele Comboni (Limone sul Garda, 15 maart 1831 - Khartoem, 10 oktober 1881) was een Italiaans rooms-katholiek priester en missionaris.

Hij werd in 1854 priester gewijd en vertrok in 1857 als missionaris naar Soedan, maar keerde om gezondheidsredenen terug in 1859. Hij ontwikkelt een strategie om Afrika te redden (Afrika redden door Afrika) en brengt de missie van Centraal-Afrika onder de aandacht van kerk en politiek in Europa. Hij trekt Europa rond om steun en brengt een tijdschrift in omloop over de missie.

In het jaar 1867 sticht hij in Verona de gemeenschap van Comboni missionarissen (de latere congregatie van de Zonen van het Heilig Hart, ook bekend als combonianen) en in 1872 van de Comboni missiezusters. Hij neemt in 1870 deel aan het Eerste Vaticaans Concilie, als concilietheoloog van de bisschop van Verona en benadrukt de noodzaak van het engagement van de kerk bij de ontwikkeling van Centraal-Afrika. In 1877 wordt hij benoemd tot apostolisch vicaris van Centraal-Afrika en bisschop van Khartoem. In de jaren 1877-1878 ervaart hij, samen met zijn medebroeders en zusters, de verschrikkelijke droogte en de gevolgen daarvan. De helft van de bevolking sterft en de missie geraakt aan de rand van de afgrond. Hij keert een laatste maal terug in 1880 en sterft het jaar daarop.

Comboni hielp de slavenhandel in de regio bestrijden. Hij leverde materiaal voor de wetenschappelijke studie van de streek. Werken over de diverse plaatselijke dialecten zijn gebaseerd op zijn bijdragen.

Daniele Comboni werd in 2003 heilig verklaard. Zijn feestdag is op 10 oktober.