Danilo Di Luca

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Danilo Di Luca
Danilodiluca.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Danilo Di Luca
Bijnaam De Killer van Spoltore
Geboortedatum 2 januari 1976
Geboorteplaats Spoltore, Italië
Lengte 174 cm
Gewicht 61 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Vini Fantini-Selle Italia
Discipline Weg
Specialisatie Klassiekerrenner, ronderenner
Ploegen
1999-2001
2002-2004
2005-2007
2008-2009
2011
2012
2013
Cantina Tollo
Saeco
Liquigas
Team LPR
Team Katusha
Acqua & Sapone
Vini Fantini-Selle Italia
Beste prestaties (top-20)
Amstel Gold Race 1e (2005)
Luik-Bastenaken-Luik 1e (2007)
Ronde van Lombardije 1e (2001)
Ronde van Italië 1e (2007)
7 etappezeges
Ronde van Spanje 20e (2002)
2 etappezeges
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Danilo Di Luca (Spoltore, 2 januari 1976) is een voormalig Italiaanse wielrenner.

Biografie[bewerken]

Di Luca was een verdienstelijk amateur. Zo won hij in 1998 de belofteneditie van de Ronde van Italië en werd hij derde bij het WK voor beloften, achter zijn landgenoten Ivan Basso en Rinaldo Nocentini. Het leverde hem een profcontract voor het volgende jaar op bij het kleinere Cantina Tollo. Bij deze ploeg werd Di Luca al snel één van de speerpunten en al in zijn debuutseizoen werd hij tweede in de Ronde van Lombardije. Di Luca bleek goed uit de voeten te kunnen in het middelgebergte en combineert dat met een vrij grote sprintsnelheid, vooral als het bergop gaat, wat hem een geschikte renner maakt voor het winnen van klassiekers. Mede hierdoor heeft hij ook de bijnaam De Killer gekregen.

In zijn tweede jaar als prof boekte Di Luca zes overwinningen, waaronder een etappe in de Giro. Dit herhaalde hij het jaar erop, toen hij met de Ronde van Lombardije bovendien zijn eerste klassieker won. In 2002 ging hij naar het grotere Saeco en boekte hij zeven overwinningen, waaronder een etappe in de Ronde van Spanje. Onder meer door blessures bleven grote overwinningen de twee jaar daarop uit, de voornaamste van de acht zeges die hij boekte was een etappe in de Tirreno-Adriatico.

Di Luca mocht in 2004 niet starten in de Tour vanwege zijn vermeende betrokkenheid in de dopingzaak "Oil For Drugs" (een codenaam die verwijst naar het Oil-For-Food-programma in Irak), die handelde over een onderzoek uit 2004 waarin Di Luca's relatie met dokter Santuccione werd onderzocht. In dezelfde affaire viel ook de naam van Eddy Mazzoleni. In 2007 kwam deze zaak opnieuw onder de aandacht en in juli moest Di Luca zich verantwoorden voor zijn vermeende aandeel in de zaak. Enkele dagen van tevoren besliste de rechtbank echter dat Di Luca toch niet voor de rechtbank hoefde te verschijnen en dat de renner werd vrijgepleit[1].

Vanaf 2005 tot en met 2007 reed Di Luca bij Liquigas-Bianchi. Voor deze ploeg won hij zowel de Ronde van het Baskenland als zijn tweede klassieker, de Amstel Gold Race, en hield die vorm vast door ook de Waalse Pijl te winnen. Hij is de winnaar van de eerste UCI ProTour. In 2007 won hij de Ronde van Italië.

Vanaf 2008 rijdt Di Luca voor Team LPR. Aan het eind van 2008 werd hij voor 4 maanden geschorst wegens contacten met een Italiaanse dopingarts.

Op 22 juli 2009 werd bekend dat Di Luca tijdens de Ronde van Italië 2009 positief had getest op de epo-variant cera [2]. Per 15 oktober 2010 mag Di Luca weer koersen. Zijn schorsing werd met negen maanden ingekort, vanwege zijn meewerking in een onderzoek naar doping.

Op 28 oktober 2010 wordt bekend dat Di Luca wel zijn boete aan de UCI zal moeten betalen. Het bedrag bedraagt 280.000 euro.[3]

Op 10 januari 2011 wordt duidelijk dat de ondertussen 35-jarige Italiaan zal terugkeren naar het wielrennen. Na een dopingschorsing van anderhalf jaar mag hij zich weer renner noemen nadat hij een contract tekende bij Team Katusha. Hij krijgt bij deze ploeg geen loon maar zal betaald worden op basis van een premiestelsel.

Op 24 mei 2013 werd Di Luca opnieuw betrapt op het gebruik van epo, aldus La Gazzetta dello Sport. Het zou gaan om een test die op 29 april bij hem thuis werd afgenomen. Hij werd meteen uit de Ronde van Italië gezet waar hij enkele verdienstelijke uitslagen reed.[4][5]

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

1998

2000

2001

2002

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2012

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1999 opgave  
2000 opgave (1)  opgave  
2001 24e (1)  opgave  
2002 20e (1) 
2003 opgave  
2004 opgave  
2005 4e (2) 
2006 23e   opgave   opgave (1) 
2007 Jersey pink.svg ↑ (3)Jersey red.svg 
2008 7e  
2009   Zilver ↑ (2)Jersey violet.svg 
2011 69e  
2013 uitgesloten  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl WK op de weg Wereld- ranglijst
1999 96e Zilver
2000
2001 119e Goud 89e
2002 34e 45e 109e 40e 21e (UWB)
2003 80e Brons ↑ 8e 41e 11e 66e
2004 54e 4e Zilver ↑
2005 28e Goud ↑ 27e Goud ↑ Goud (UPT)
2006 9e 9e 6e 34e 75e (UPT)
2007 Brons ↑ Goud ↑ Brons ↑
2008 58e
2009 41e
2011 48e 41e 80e 173e (UWT)
2012 63e 20e

Trivia[bewerken]

  • Di Luca staat bekend om zijn voorliefde voor snelle auto's. Hij is een goede vriend van de ex-Italiaanse Formule 1-rijder Jarno Trulli.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Vlag van Italië Ivan Basso
2006
Jersey pink.svg Winnaar van de Ronde van Italië Jersey pink.svg
Vlag van Italië Danilo Di Luca
2007
Opvolger:
Vlag van Spanje Alberto Contador
2008
Bronnen, noten en/of referenties
  1. WvCycling.com - Di Luca vrijgepleit Wielernieuws wvcycling.com, 22 juli 2009
  2. Telegraaf wielersport Telegraaf.nl, 22 juli 2009
  3. "Di Luca is UCI 280.000 euro verschuldigd", NU.nl, 28 oktober 2010
  4. (nl) Gazzetta: Di Luca positief op epo. nos.nl (24 mei 2013) Geraadpleegd op 24 mei 2013
  5. (en) Ryan, Barry. Danilo Di Luca positive for EPO. cyclingnews.com (24 mei 2013) Geraadpleegd op 24 mei 2013