Danny Devos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Danny Devos (Vilvoorde, 1959) is een Belgisch kunstenaar wiens werk voornamelijk om bodyart en performance art draait. Daarnaast is hij gefascineerd door misdaad.

Sinds 1979 heeft hij meer dan 100 performances gedaan en verschillende sculpturale installaties over geweld, misdaad en moord gemaakt. Sinds 1987 correspondeerde hij met seriemoordenaars zoals Freddy Horion en Michel Bellen in België en John Wayne Gacy in de Verenigde Staten.

In 1981 richtte hij Club Moral op samen met Anne-Mie van Kerckhoven.

Van 1998 tot 2004 was hij achtereenvolgens Sociaal Commissaris en voorzitter van het NICC, een Belgische belangenorganisatie voor Beeldende Kunstenaars. Daarbij was hij de motor in de totstandkoming van het Sociaal Statuut van de Kunstenaar in 2003 in België.

In 2005 vertrok hij naar China om er de Artfarm van Wim Delvoye uit te bouwen en te managen.

Zijn laatste project "Diggin' for Gordon" is een eerbetoon aan de Amerikaanse kunstenaar Gordon Matta-Clark. Op een voor het publiek geheime plaats graaft hij een put, de werkzaamheden zijn enkel via een webcam te volgen.

Club Moral is tevens een pionier noise groep tot vandaag.

Solo Tentoonstellingen[bewerken]

  • In Memory of Ed Gein 1987
  • Belgium's Most Bizarre Artist 1989
  • De Moorden in Ruimte Morguen 1991
  • True Crime Art 1991
  • The Red Spider of Katowice 1993
  • De Wurger 1994
  • De Vampier van Muizen 1994
  • Daders van Dodingen 1996
  • Ons Geluk (with Luc Tuymans) 1997
  • Speech Regained 2000
  • Thai Boy Slim 2000
  • A Study for the Happiest Man Alive 2012
  • Picnic at Hanssenspark 2014

Groepstentoonstellingen[bewerken]

  • Untitled (Ruimte Z) 1979
  • 1980 (ICC) 1980
  • Van Drang tot Dwang (Club Moral) 1983
  • De Dood (K4) 1984
  • Automobiënnale (Middelheim] 1985
  • Antichambres 1986
  • Het Onding Kunst (Stalker) 1988
  • Wahrheit und Dichtung (Galerie Maerz) 1989
  • Prime Time (w139) 1989
  • Woord en Beeld (MuHKA) 1992
  • Wunschmaschinen (WUK/Wolkersdorf) 1993
  • Transfer (Gent/Recklinghausen/Charleroi) 1994
  • De Rode Poort (SMAK) 1996
  • Beeldberichten (KMSKA) 1996
  • Alter Ego (Silpakorn University) 1999
  • The Divine Comedy (Fort Asperen) 1999
  • Pauvre Nous (Factor 44) 2004
  • Dear ICC (MuHKA) 2004
  • Voorbij Goed & Kwaad (Museum Dr. Guislain) 2006
  • The Moss Gathering Tumbleweed Experience (NICC) 2007
  • Al het Vaststaande Verdampt (De Maakbare Mens) (Stadsvisioenen) 2009
  • Crime in Art (Museum of Modern Art in Kraków) 2014

Externe links[bewerken]