Dassault Falcon 50

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dassault Falcon 50
Dassault.falcon.50m.fairford.arp.jpg
Fabrikant Dassault Falcon Jet
Type(s) 50, 50EX, 50 Surmar
Lengte 18,52 m
Spanwijdte 18,86 m
Hoogte (vanaf de grond) 6,98 m
Stoelen voor passagiers 8 - 12
Leeggewicht 9,15 t
Vleugeloppervlak 46,8 m²
Max. startgewicht 17,6 t
Motoren 3 × AlliedSignal TFE7313-turbofan
Max. stuwkracht per motor 16,5 kN
Kruissnelheid 797 km/h
Kruishoogte 13.700 m
Max. reikwijdte 5715 km
Eerste vlucht november 1976
Aantal gebouwd 275+
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Dassault Falcon 50 is een middelgroot privéjet van de Franse vliegtuigproducent Dassault Falcon Jet. Met drie straalmotoren is het toestel een unicum in de wereld van de privéjets.

Geschiedenis[bewerken]

De Dassault Falcon 50 werd ontwikkeld voor transcontintentale- en trans-Atlantische vluchten. Het is gebaseerd op de eerdere Dassault Mystère 20 en Falcon 200. Er werd een 3e motor op de Falcon 20 gezet, maar dit bleek niet stabiel genoeg. Daardoor werd de romp langer gemaakt. Een prototype van het nieuwe vliegtuig maakte een eerste vlucht in november 1976. Op 13 juni 1978 volgde het eerste preproductietoestel. In juli 1979 werden de eerste exemplaren geleverd. In 1995 werd de verbeterde Falcon 50Ex aangekondigd. EX staat voor EXtended range of vergroot bereik. Daarnaast kreeg de 50EX ook zuinigere Honeywell TFE731-40 motoren en een nieuwe cockpit (Collins Proline 4). Op 10 april 1996 maakte de 50EX een eerste vlucht. In januari 1997 werd het eerste exemplaar afgeleverd. Voor de Franse marine werd de Falcon 50 Surmar gebouwd als patrouillevliegtuig.

Varianten[bewerken]

  • Falcon 50: privéjet.
  • Falcon 50EX: Verbeterde versie met groter bereik.
  • Falcon 50 Surmar: Patrouillevlieguig voor de Franse marine.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]