Dassault Rafale

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dassault Rafale
Rafale ag1.jpg
Algemeen
Rol Multirolejager/bommenwerper
Bemanning 1
Varianten C, B, M
Status
Gebruik Frankrijk (2000-heden)
Afmetingen
Lengte 15,30 m
Hoogte 5,34 m
Spanwijdte 10,90 m
Vleugeloppervlak 46 m²
Gewicht
Leeggewicht 9.060 kg
Max. gewicht 19.500 kg
Krachtbron
Motor(en) 2 x Snecma M88-2
Stuwkracht elk 77 kN
Prestaties
Topsnelheid 2130 km/u
Actieradius 1.095 km
Dienstplafond 18290 m
Bewapening
Boordgeschut 30 mm Giat DEFA 791B-kanon
Bommen 6000 kg
Raketten 2x ASMP nuclear standoff, 8x Matra Mica AAM, 2x AM 39 Exocet, LGBs, AS 30L LGASMs, of Apache dispensers
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Dassault Rafale is een zogenaamd multirole-gevechtsvliegtuig van Marcel Dassault Industries, de makers van de Mirage-serie.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

Begin jaren 80 van de 20e eeuw werd er begonnen met de ontwikkeling van dit toestel in opdracht van de Franse overheid, nadat Frankrijk niet langer wilde meewerken aan de ontwikkeling van wat later de Eurofighter Typhoon zou worden. Dit alles naar aanleiding van buitensporige kosten.

[bewerken] Kenmerken

Het toestel is uitgerust met twee Snecma M88-2-motoren en kenmerkt zich door de canard-vleugelopstelling zoals ook de Saab JAS39 Gripen en de Eurofighter Typhoon hebben.

Tot de standaarduitrusting van dit toestel behoren onder meer

  • twee aparte navigatie- en gevechtscomputers van het type Sagem Sigma 90 die samen de zeer nauwkeurige combinatie van gyrolaser en GPS mogelijk maken
  • een geïntegreerd Spectra-ECM-systeem voor elektronische oorlogvoering met alle mogelijkheden inclusief infrarood- en laseropties
  • een optronisch bewaakte voorste zichtsector met automatische infrarooddetectie, trackingvideo en lasertelemetrie
  • een codebeveiligd terreinvolgend radarnavigatiesysteem waarmee ongemerkt op zeer lage vlieghoogte genaderd kan worden
  • een Thomson-CSF RBE-2-radarnavigatiesysteem
  • een tweedegeneratievliegerhelm waarin alle vlucht- en dreigingsgegevens voor de vlieger worden geprojecteerd
  • een Martin Baker MK16F zero-schietstoel die vanaf de grond gebruikt kan worden

[bewerken] Types en aantallen

De Rafale wordt in drie varianten gebouwd:

  • Rafale B(iplace), als tweepersoonstrainerversie
  • Rafale C(hasse), als standaard multirole-jager/-bommenwerper voor de luchtmacht
  • Rafale M(arine), als standaard multirole-jager/-bommenwerper voor de marine

Inmiddels is de Rafale M vanaf juni 2004 operationeel bij de Franse Aéronavale (marineluchtvaartdienst) en hij opereert van het vliegdekschip Charles de Gaulle. Het toestel, dat specifiek is uitgerust voor vliegdekoperaties en voor groot onderhoud gelegerd is op de vliegbasis Landivisiau, zal in de loop van de tijd zijn voorganger de Dassault Super-Étendard geheel vervangen. In maart 2009 waren er 22 Rafale M-toestellen operationeel; het is de bedoeling dat er tot 2011 in totaal 38 toestellen aan de Franse marine worden geleverd.

Rafale M op het vliegdek

Bij de Franse Armée de l´Air (luchtmacht) werd het toestel in 2006 op de vliegbasis St Dizier ingevoerd. In 2010 waren er 38 Rafale B- en 18 Rafale C-toestellen operationeel.

[bewerken] Export

In februari 2012 koos de Indiase regering de Rafale als nieuw gevechtsvliegtuig voor de Indiase luchtmacht. Het is het eerste exportsucces van de Rafale. Er worden 126 exemplaren besteld, die onder licentie in India zullen geassembleerd worden. Dassault onderhandelt momenteel ook met Brazilië en de Verenigde Arabische Emiraten. Hoewel de Marokkaanse luchtmacht aanvankelijk in de Rafale geïnteresseerd was koos de regering uiteindelijk voor de Amerikaanse F-16C/D. In 2011 was de Dassault Rafale in Zwitserland al een ernstige kandidaat om er de F-5 Tiger toestellen gedeeltelijk te vervangen. De regering koos uiteindelijk de Zweedse Saab 39 Gripen.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen