Data Control Language

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een Data Control Language (DCL) is een computertaal, namelijk een deel van SQL, gebruikt om toegang tot een relationele gegevensbank te controleren. Belangrijkste DCL-commando's:

  • CONNECT maakt een verbinding met een bepaalde gegevensbank-server.
  • COMMIT maakt acties aangevraagd via vorige SQL-commando's permanent.
  • ROLLBACK maakt deze acties daarentegen ongedaan.
  • GRANT geeft bepaalde gebruikers bepaalde autorisaties voor bepaalde database-objecten.
  • REVOKE verwijdert eerder toegekende autorisaties.

Voorbeelden[bewerken]

  • GRANT CONNECT geeft een gebruiker de toelating om te verbinden met een gegevensbank of een schema.
  • GRANT SELECT geeft een gebruiker de toestemming om een tabel te lezen, dus het SELECT-statement te gebruiken op die tabel.
  • GRANT INSERT geeft een gebruiker de toelating om rijen toe te voegen aan een tabel, dus het INSERT-statement te gebruiken op die tabel.
  • GRANT UPDATE geeft een gebruiker de toelating om velden in een tabel te wijzigen, dus het UPDATE-statement te gebruiken op die tabel.
  • GRANT DELETE geeft een gebruiker de toelating om rijen uit een tabel te verwijderen, dus het DELETE-statement te gebruiken op die tabel.
  • GRANT USAGE geeft een gebruiker de toelating om een database-object (zoals schema, een functie, een deel van de opslagruimte, ...) te gebruiken.

In Oracle impliceert een GRANT of REVOKE automatisch een impliciete commit.

In PostgreSQL is een GRANT- of REVOKE-commando transactioneel, en kan dus ongedaan gemaakt worden met behulp van ROLLBACK.

Zie eveneens[bewerken]