Data Definition Language

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een Data Definition Language (DDL) is een computertaal voor het definiëren van data. XML-schema is een voorbeeld van een pure DDL (alleen in de context van XML). Een andere DDL wordt gevormd door een deel van de commando's van SQL.

SQL bestaat uit de onderdelen: de Data Manipulation Language (DML), de Data Control Language (DCL) en de Data Definiton Language (DDL). Met behulp van SQL/DDL is het mogelijk om de objecten van een relationele database, zoals: TABLE, VIEW, INDEX, SYNONYM, FOREIGN KEY, TRIGGER te definiëren, wijzigen of verwijderen.

Het relationele model is in principe platformonafhankelijk. Dit heeft als voordeel dat de syntaxis van DDL op de verschillende DBMS'en (Oracle, DB2, MySQL, Microsoft SQL Server) veel met elkaar overeenkomt. Uitzondering hierop vormen de parameters, die fysieke raakvlakken hebben, zoals locatie, space, buffers, cache, etc.

DDL-commando's in SQL zijn CREATE, DROP, ALTER, etc... Deze commando's bepalen de structuur van een databank, zoals de velden, de tabellen, indexen, relaties en andere.

  • Create - om een nieuwe databank, tabel, index of opgeslagen query te maken.
  • Drop - om een databank, tabel, index of view te verwijderen.
  • Alter - om een bestaand databankobject te wijzigen.

Zie ook[bewerken]