David H. Hubel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  David Hunter Hubel
27 februari 192622 september 2013
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Canada
Geboorteplaats    Windsor
Nationaliteit    Canadees-Amerikaans
Plaats van overlijden    Lincoln (Massachusetts)
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1981
Reden    Voor onderzoek aan het verwerken van visuele data in de hersenen
Samen met    Roger Sperry (ander onderzoek)
Torsten Wiesel
Voorganger(s)    Baruj Benacerraf
Jean Dausset
George Snell
Opvolger(s)    Sune Karl Bergström
Bengt Samuelsson
John Robert Vane

David Hunter Hubel (Windsor, 27 februari 1926 - Lincoln (Massachusetts), 22 september 2013) was een Canadees-Amerikaans neuroloog en Nobelprijswinnaar. In 1981 won hij samen met Torsten Wiesel de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor hun onderzoek aan het verwerken van visuele data in de hersenen. De twee deelden de prijs met Roger Sperry, die de prijs voor een ander onderzoek kreeg.

Biografie[bewerken]

Hubel werd geboren in Canada als zoon van Amerikaanse ouders. In 1929 verhuisde zijn familie naar Montreal. Van zijn zesde tot zijn achttiende zat Hubel op de Strathcona Academy in Outremont Quebec. Hij studeerde wiskunde en natuurkunde aan de McGill-universiteit.

In 1954 ging hij naar de Verenigde Staten om te werken aan de Johns Hopkins University. Hij werd echter opgeroepen voor dienstplicht, en kwam te werken in het Walter Reed Ziekenhuis. Daar begon hij met onderzoek naar de visuele cortex van katten. Aan Walter Reed bouwde hij de eerste moderne metalen micro-elektrode uit Stoner-Mudge lak en wolfraam. Ook maakte hij de eerste moderne hydraulische microdrive.

In 1958 vertrok hij naar Johns Hopkins, alwaar hij zijn samenwerking met Wiesel begon. Een jaar later voegde hij zich bij de faculteit van de Harvard-universiteit.

Hij is overleden aan nierproblemen in 2013 op 87-jarige leeftijd.

Externe links[bewerken]