David Pièrre Giottino Humbert de Superville

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

David Pièrre Giottino Humbert de Superville (Den Haag, 18 juli 1770Leiden, 9 januari 1849) was een Nederlandse kunstenaar en geleerde. Hij was een tekenaar, lithograaf, etser en portretschilder en schreef ook over kunst, waaronder het invloedrijke Essai sur les signes inconditionnels dans l'art (Leiden, 1827).

Zijn schilderij van de rechtsgeleerde en staatsman Joan Melchior Kemper uit 1815 is nu in het bezit van het Rijksmuseum in Amsterdam. Het Rijksmuseum heeft ook een portret van Humbert de Superville uit 1848 in bezit, geschilderd door Jacobus Ludovicus Cornet.

Hij maakte tekeningen en een plan voor een reuzenstandbeeld van een leeuw in zee voor de kust van Katwijk. Deze "Leeuw van Katwijk" werd echter nooit uitgevoerd.[1]

De biografie David Pierre Giottin Humbert de Superville, 1770-1849 door Cornelia Magdalena de Haas werd uitgegeven door A.W. Sijthoff in Leiden in 1941. In 1988 werd een tentoonstelling van zijn werk gehouden in het Musée Fabre in Montpellier (Frankrijk) en het Institut Néerlandais in Parijs.

Biografie[bewerken]

D.P.G. Humbert de Superville was een zoon van Jean Humbert, een Nederlandse kunstschilder van Zwitserse en Franse komaf. Zijn broer, militair ingenieur Jean Emile Humbert, herontdekte de verdwenen stad Carthago. Humbert de Supervilles aangenomen naam Giottino was oorspronkelijk een bijnaam die hij in Italië kreeg omdat zijn werk overeenkomsten toonde met de Italiaanse meester Giotto. Hij gebruikte ook de achternaam de Superville van zijn grootmoeder Emilie de Superville, dochter van de in 1685 naar Nederland gevluchte Franse calvinistische theoloog Daniël de Superville.

Hij verbleef in Rome van 1789 tot 1800, toen de Kerkelijke Staat hersteld werd en hij de stad moest verlaten vanwege zijn steun voor de Franse revolutionaire troepen die de stad in 1798 hadden bezet. In 1812 ging hij in Leiden wonen, waar hij doceerde aan de universiteit. Hij diende als directeur van de Leidse tekenacademie Ars Aemula Naturae (1814-1823) en het in 1825 gevormde kabinet van prenten, tekeningen en pleisterbeelden (1825-1849).

Humbert de Superville trouwde in 1788 met Elisabeth Paradijs. Ze kregen twee zoons, waarvan een op zeer jonge leeftijd overleed en de ander op 24-jarige leeftijd stierf aan buiktyfus.

Galerij[bewerken]

Alle afbeeldingen zijn afkomstig uit de Bijzondere Collecties, Universiteitsbibliotheek Leiden.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties