David Sanborn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
David Sanborn tijdens een concert in San Francisco

David Sanborn (Tampa (Florida), 30 juli 1945) is een Amerikaanse saxofonist die vooral met fusion of crossovermuziek wordt geassocieerd, maar ook veel jazz speelt en met veel groten in de popmuziek heeft samen gespeeld.

Biografie[bewerken]

Toen bij David Sanborn op driejarige leeftijd polio werd vastgesteld, ging hij uit therapeutische overwegingen voor het eerst saxofoon spelen. Hij groeide op in St. Louis (Missouri), waar hij vooral werd beïnvloed door talrijke bluesmusici. Al op jonge leeftijd speelde hij samen met grootheden als Albert King en Little Milton.

Hij speelde vijf jaar in de Paul Butterfield Blues Band, maar kwam daarnaast ook in contact met popmuziek, wat resulteerde in gastoptreden bij onder andere Stevie Wonder (op "Talking book"), de Rolling Stones en David Bowie (solo op "Young Americans")

Vanaf 1975 bracht David Sanborn ook platen uit onder zijn eigen naam. Hij ontving Grammy's voor de albums Voyeur (1982) en Double Vision (1987) en voor de single Close Up (1988). Veel succes heeft hij met albums die hij samen maakt met bassist Marcus Miller. Ook werkte Sanborn mee aan de muziek voor verschillende films, zoals Scrooged en Lethal Weapon.

Discografie[bewerken]

  • Taking Off (1975)
  • David Sanborn (1976)
  • Promise Me The Moon (1977)
  • Heart to Heart (1978)
  • Hideaway (1979)
  • Voyeur (1980)
  • As We Speak (1981)
  • Backstreet (1982)
  • Straight to the Heart (1984)
  • A Change of Heart (1987)
  • Close Up (1988)
  • Another Hand (1991)
  • Upfront (1992)
  • Hearsay (1994)
  • The Best of David Sanborn (1994)
  • Pearls (1995)
  • Love Songs (1995)
  • Songs from the Night Before (1996)
  • Inside (1999)
  • The Essentials (2002)
  • timeagain (2003)
  • Closer (2005)
  • Here & Gone (2008)
  • Quartette Humaine (2013)

Externe link[bewerken]