De Geschiedenis (roman)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Geschiedenis
Oorspronkelijke titel La Storia
Auteur(s) Elsa Morante
Vertaler Frederique van der Velde
Land Italië
Taal Nederlands
Oorspronkelijke taal Italiaans
Uitgever Meulenhoff
Uitgegeven 2003
Oorspronkelijk uitgegeven 1974
Medium paperback
Pagina's 655
Grootte 230x154x226 mm
Gewicht 1,04 kg
ISBN-code 9789029073622
Voorheen 9029073624 (ISBN10)
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

De Geschiedenis (Italiaans: La Storia) is een roman van de Italiaanse schrijfster Elsa Morante uit 1974 en wordt beschouwd als haar belangrijkste werk. De Nederlandse vertaling uit 1982 is van Frederique van der Velde.

Typering[bewerken]

De Geschiedenis speelt zich af in Rome tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog. De roman vertelt het verhaal van onderwijzeres Ida Ramundo en haar zonen Nino en Useppe. Useppe wordt geboren nadat Ida min of meer toevallig wordt verkracht door een Duitse soldaat op doorreis. In feite staat het perspectief van de kleine Useppe centraal in het boek. Useppe is een lichamelijk zwak maar bijzonder vrolijk kind. Zijn kinderlijke naïviteit en opgewektheid steken op bijna controversieel schril af bij zijn gewelddadige omgeving.

De Geschiedenis is geschreven in een sterk poëtisch, bijna sprookjesachtig proza, met veel symbolen. Het verloop van de Tweede Wereldoorlog wordt door Morante steeds in aparte ingelaste hoofdstukjes weergegeven. De roman is te lezen als een felle aanklacht tegen oorlog en misbruik van macht, ook in de individuele relaties tussen mensen. Morante beschrijft hoe eenvoudige burgers hierdoor psychisch gehavend raken en er uiteindelijk aan onder door gaan.

Citaat[bewerken]

Aanhalingsteken openen

Er was een afwezige, slaapdronken Ida die haast in trance toekeek hoe de andere Iduzza zich aftobde. Die Ida schrok bij het rinkelen van de wekker wakker, onderwees op school en gaf privé-lessen, stond in de rij voor de winkels en zat in de tram om van wijk naar wijk te gaan volgens een of andere tevoren vastgestelde norm... Maar hoewel de tweede Iduzza degene was die handelde, was ze merkwaardigerwijze de onwerkelijkste van de twee; alsof zij en niet die andere toebehoorde aan de bedrieglijke wereld van de nachtelijke dromen die haar weliswaar ontgingen, maar die misschien toch niet ophielden haar te kwellen.

Aanhalingsteken sluiten

Trivia[bewerken]

Literatuur en bronnen[bewerken]

  • A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur. Bussum, 1980-1984. ISBN 90-228-4330-0