De Indische Waterlelies

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Indische Waterlelies in de Efteling, de elfjes dansen in het maanlicht en de heks kijkt toe
De elfjes dansen
De Waterlelies sluiten
De Waterlelies zijn gesloten

De Indische Waterlelies is een sprookje dat zich afspeelt in Indië. Het is geschreven door koningin Fabiola van België en is te vinden in het boek 'De Twaalf Wonderlijke Sprookjes'.

Het sprookje verhaalt van een heks die dansende elfjes verandert in waterlelies omdat zij jaloers is op hun schoonheid.

Het sprookje in de Efteling[bewerken]

De meeste mensen kennen het sprookje vooral door de uitbeelding ervan in het Sprookjesbos in attractiepark De Efteling.

In 1966 werd het sprookje gerealiseerd ter gelegenheid van het vijftienjarige bestaan van het park. Het sprookje opent met een verhaal, verteld door Paul de Leeuw, vroeger door Barbara Hofman. Daarna volgt de heksenzang, gezongen door de Peruaanse stemkunstenares Yma Sumac en afkomstig uit de door haar vertolkte traditionele hymne van de Inca's, de Taita Inty of Maagd van de Zonnegod.

Na het inleidende heksengezang gaan de zeven waterlelies open en de elfjes die erin te zien zijn, dansen op de maat van de muziek. Verder wordt het sprookje begeleid door een kikkerorkest en een ganzenensemble dat speelt op de klanken van het door Bert Kaempfert gecomponeerde en uitgevoerde muziekstuk Afrikaan Beat. Voor de uitbeelding van het sprookje in de Efteling is wel een nieuwe versie van het muziekstuk opgenomen.

Het echtpaar Wim en Jeanne Stelleman vervaardigde op verzoek van Peter Reijnders en Anton Pieck het fijnmechanisme van het sprookje. Het toegepaste luchtdruksysteem werkte met ponsplaten waarmee de figuren werden geactiveerd (vergelijkbaar met de draaiorgelboeken die bij draaiorgels gebruikt worden). Later is het systeem overgezet naar een computermechanisme. Jeanne Stelleman overleed op 4 april 2009 op 96-jarige leeftijd.

Het verhaal[bewerken]

's Nachts, als de maan schijnt in het prachtige oerwoud, let dan vooral op deze mooie waterlelies. Vroeger waren deze bloemen sterren, die samen met de Maan en de andere sterren 's nachts dansten op het water. Op zekere morgen luisterden er enkele sterren niet, toen de Maangodin hen riep om mee terug te gaan. Ze dansten en dansten, tot een heks verscheen en hen voor straf veranderde in waterlelies. Alleen in maanlichte nachten komt de heks terug. En dán gebeurt het...

Wetenswaardigheden[bewerken]

  • Volgens velen gaat het om Indonesische waterlelies. Het sprookje vertoont overeenkomsten met het Indonesische volksverhaal Dewi Nawang Wulan, waarin een nimf op aarde gevangengenomen wordt. De wachters die het sprookje in de Efteling bewaken, lijken op beelden die men bij Indonesische boeddhistische tempels aan kan treffen. Volgens de beschrijving is het sprookje echter afkomstig uit India: 'De Indiase Waterlelies'. 'Indisch' moet hier gezien worden als 'afkomstig uit de regio Indië'.
  • In april 1978 verscheen het Suske en Wiskealbum De Efteling-elfjes dat zich grotendeels in de Efteling afspeelt. Het sprookje van Fabiola speelt een grote rol.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Documentariaat De Efteling