De Rode Ridder (stripreeks)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Rode Ridder
Land van oorsprong België
Oorspronkelijke taal Nederlands
Creatieteam
Bedenker(s) Willy Vandersteen
Schrijver(s) Willy Vandersteen, Karel Biddeloo,
Martin Lodewijk,
Marc Legendre
Tekenaar(s) Willy Vandersteen,Karel Verschuere, Frank Sels, Karel Biddeloo,
Claus Scholz
Publicatie
Uitgever Standaard Uitgeverij
Publicatiemedia Stripboeken
Huidige status Lopend
Website
Portaal  Portaalicoon   Strip

De Rode Ridder is een Vlaamse stripreeks die zich merendeels afspeelt in de middeleeuwen. Deze reeks, waarvan het eerste deel in 1959 verscheen, is van de hand van striptekenaar Willy Vandersteen. Ze is gebaseerd op Johan de Rode Ridder, een karakter uit de gelijknamige jeugdboekenreeks van Leopold Vermeiren. De stripreeks wordt uitgegeven door Standaard Uitgeverij en is naast Suske en Wiske zonder meer één van de meest succesvolle en langstlopende reeksen uit de geschiedenis van Studio Vandersteen. Centraal in de reeks staat Johan, als universele held. Waar oorspronkelijk de verhalen zich afspeelden in een middeleeuwse ridderwereld evolueert de strip doorheen de reeks naar een breder tijd- en ruimtekader.

Geschiedenis[bewerken]

De reeks begon in 1959 toen vanuit Studio Vandersteen beslist werd een ridderreeks te tekenen. Er werd een overeenkomst gesloten met schrijver Leopold Vermeiren om zijn toenmalig populaire jeugdboekenfiguur te gebruiken als protagonist van de strips. Willy Vandersteen tekende en schreef zelf verhalen, maar liet heel wat over aan medewerkers als zijn zoon Bob, Karel Verschuere en Eduard de Rop. De reeks spitste zich toe op 'gewone' ridderveravonturen met af en toe een mystiek element. Vanaf album 19, Koning Arthur, werd de Arthurlegende erin verwerkt.

Vanaf album 37, De wilde jacht, werkte Karel Biddeloo de schetsen van Willy Vandersteen uit, maar vanaf album 44, Drie huurlingen, schreef en tekende Biddeloo de verhalen geheel zelfstandig. Biddeloo gebruikte heel wat meer fantasy en Sword and sorcery dan zijn voorgangers, zelfs sciencefiction schuwde hij niet.

De thuishaven van De Rode Ridder wordt uiteindelijk het Kasteel van Horst, vanaf album 131, De heren van Rode.

Sinds 1996 is er in Hasselt een stripmuur van de Rode Ridder.

Sinds het overlijden van Karel Biddeloo in juni 2004[1] wordt de reeks voortgezet met nummer 207, De grot van de beer, door het duo Martin Lodewijk die de scenario's schrijft en Claus Scholz die het tekenwerk verzorgt. Bij dit nieuwe duo werd de thematiek van de reeks weer naar ridderverhalen verlegd. Sinds 2012 worden de scenario's om beurt geschreven door Martin Lodewijk en Marc Legendre, die tevens de jeugdboeken een nieuw leven heeft ingeblazen.

Net als alle andere reeksen van Vandersteen hebben de albums van De Rode Ridder een eigen kleur: blauw. Met de kleurendruk zal deze veranderen naar zilvergrijs.

Op 15, 16 en 17 augustus 2008 vond in de dorpskerk te Sint-Pauwels de grootste Rode Ridder retrospectieve tot nog toe plaats. Diezelfde data werden in het centrum van Sint-Pauwels de vijfjaarlijkse Dorpsfeesten gehouden met dit keer als thema De Rode Ridder en de Middeleeuwen. Het verhaal uit het album De vedelaar van Sint-Pauwels (2008) speelt zich in dit dorp af. Op 7 april 2009 besliste het schepencollege van Sint-Gillis-Waas om tegen de septemberkermis van dat jaar een bronzen standbeeld van de Rode Ridder in de Zandstraat te plaatsen.[2][3]

Red Knight[bewerken]

In 1990 wordt naar het voorbeeld van de in Amerika populaire graphic novel, met name Frank Miller's Batman: The Dark Knight Returns, een nieuwe reeks gestart onder de naam "Red Knight". Het eerste album, De vuurgeest, is een afgeleide van het gelijknamige, dertiende Rode Ridder-album. De tekeningen van Marvano en de tekst van Ronald Grossey moesten een meer volwassen publiek aanspreken, maar sloeg in het geheel niet aan. Biddeloo uitte in verschillende striptijdschriften ook kritiek op "Red Knight".[4] Het eerste deel heeft nooit een vervolg gekregen.[5] Er werd even aan gedacht om het tekenwerk van de reeks over te laten aan de Nederlandse tekenaar Minck Oosterveer, maar dit werd in 2010 van de baan geschoven. Oosterveer tekende wel enkele platen voor dat eventuele tweede deel, De Zwarte Wolvin, een afgeleide van het gelijknamige, vijftiende Rode Ridder-album. Deze kan men nu nog terugvinden op zijn website [6]

Sommige van Marvano's tekeningen, uit Red Knight, werden eind jaren '90 gerecupereerd als covers voor de jeugdboekenreeks.

Albums[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van albums van De Rode Ridder voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Personages[bewerken]

Culturele invloed[bewerken]

Verwijzingen in strips[bewerken]

Verwijzingen in televisiereeksen en andere media[bewerken]

  • In de aflevering "Kitsch en Kunst" van de Vlaamse komische reeks Buiten De Zone rijdt een verwijfde homoseksuele ridder rond, genaamd: "De Roze Ridder", een verwijzing naar De Rode Ridder.[8]
  • de Belgische illustrator Pascal Agotha [9] parodieerde de Rode Ridder door zijn eigen (on-line) "anti-held" te maken, namelijk "Nahoj, de Groene Ridder"[10]. Deze anti-held is eerder het tegenovergestelde van Johan, zelfs zijn naam is letterlijk het tegenovergestelde (Nahoj is Johan in spiegelschrift). Nahoj beleefde zijn eerste (en tot nu toe enige) avontuur in "Erwin, de Magiër" (welk tot op heden nog niet gepubliceerd werd), dat op zich een parodie is van het 20ste Rode Ridder album: Kerwyn de magiër.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. BHV. Rode Ridder treurt. Het Nieuwsblad (2009-06-09) Geraadpleegd op 22 september 2009
  2. Guido Van De Ven. Rode Ridder naast Lezend Kind. Het Nieuwsblad (2009-04-04) Geraadpleegd op 15 april 2009
  3. Guido Van De Ven. Tersago mag Rode Ridder maken. Het Nieuwsblad (2009-04-09) Geraadpleegd op 15 april 2009
  4. Interview met Marvano Geraadpleegd op 7 mei 2010
  5. Geen vervolg op 'Red Knight' Geraadpleegd op 7 mei 2010
  6. Europese Strips: Red Knight
  7. Interview met Urbanus op Roderidder.be
  8. De bewuste aflevering op YouTube
  9. Pascal Agotha
  10. Nahoj, de Groene Ridder