De Smurfen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Enkele Smurfen gedurende het "Festa Major" in de wijk Sants te Barcelona in 2008.
Koksmurf en Smurfin bij een Smurfenhuis in het pretpark Harikalar Diyari te Ankara.

De Smurfen (Frans: Les Schtroumpfs) zijn stripfiguren bedacht door Peyo en mee vormgegeven door Yvan Delporte. Ze werden ontworpen als nevenpersonages in de reeks Johan en Pirrewiet en kregen in 1959 een eigen stripreeks. Later dienden de stripfiguren ook als inspiratie voor een tekenfilmreeks en een liveactionfilm. Tevens werd er heel wat muziek en merchandising uitgebracht onder naam van de Smurfen.

Geschiedenis[bewerken]

In 1952 begon Peyo (Pierre Culliford) zijn medewerking aan het stripblad Robbedoes met een vervolgstrip rond de schildknaap Johan (De nederlaag van Basenau), later aangevuld met de ondeugende dwerg Pirrewiet. In het negende verhaal van de reeks van Johan en Pirrewiet, De fluit met zes smurfen (1958 in Robbedoes), trad een volkje van kleine wezentjes op die Smurfen worden genoemd. Naar analogie met de zeven dwergen van Sneeuwwitje (Happy, Sneezy enz.) creëerde Peyo voor elke Smurf een stereotiepe persoonlijkheid, waarnaar ze dan ook genoemd werden. Doordat per Smurf slechts één 'gimmick' werd gebruikt en op deze wijze differentiatie ontstond en herkenbaarheid optrad, sloeg de simpele karakterisering aan bij het jeugdige publiek. Kort daarna traden de Smurfen op in een volgend album van Johan en Pirrewiet (Later Pierewiet), tot Peyo en Robbedoeshoofdredacteur Yvan Delporte merkten dat er een potentieel in de wereld van de Smurfen school.

Smurfenalbums[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie De Smurfen (stripreeks) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 1959 verscheen in Robbedoes het eerste zelfstandige verhaal van de Smurfen: De zwarte Smurfen (in de Angelsaksische landen en tekenfilmreeks omgedoopt tot 'De paarse Smurfen'), gevolgd door talloze korte en langere episodes. De eerste zes verhalen zijn zogenaamde 'microverhalen': volledige avonturen van 48 zeer kleine pagina's (8 pagina's op één A4) die als bijlage bij Robbedoes zitten. Nadien, vanaf 1963, verschenen de Smurfen zoals elke gewone stripreeks, op normaal formaat. De eerste zes verhalen zijn hiervoor hertekend. Ook in het weekblad Donald Duck verschenen er vanaf 1966 verhalen van De Smurfen. In 1959 werden de eerste afgeleide producten van de strips op de markt gebracht: poppetjes die via het tijdschrift werden verkocht.

Ook na Peyo's dood in 1992 worden stripverhalen van de Smurfen gemaakt onder toezicht van zijn nabestaanden.

Eerste films[bewerken]

De eerste tekenfilmreeks van De Smurfen begon op initiatief van Dupuis, die eind jaren vijftig de tekenfilmstudio TVA had opgericht. Het eerste Smurfenverhaal, De zwarte Smurfen, was er een van de eerste projecten. Het werd geregisseerd door Jean Delire. De techniek bestond uit het fotograferen van uitgeknipte figuren die op een achtergrond werden geplaatst.[1] De uitgever hield Peyo en Delporte bewust wat op afstand omdat zij niet als tekenfilmmakers, maar als stripmakers werden beschouwd. De auteurs waren dan ook niet steeds tevreden met de bewerking van hun strips. Uiteindelijk zouden er 10 afleveringen van de Smurfen gemaakt worden. Ze werden uitgezonden door de RTB en daarna kortstondig in de bioscoop.[2]

In 1965 werd van de eerste filmpjes een eerste lange Smurfenfilm gemaakt. De fluit met de zes smurfen, de eerste succesvolle Smurfenfilm, verscheen in 1976. Het is een tekenfilm gebaseerd op het stripalbum De fluit met zes smurfen uit de reeks Johan en Pirrewiet.

Tekenfilmserie[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie De Smurfen (televisieserie) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De tekenfilmreeks De Smurfen wordt van 1981 tot 1990 door Hanna-Barbera geproduceerd voor de televisie. De serie bezorgde de Smurfen wereldwijde bekendheid.

Nieuwe films[bewerken]

In 2011 verscheen de film De Smurfen, een combinatie van live-action en digitale animatie. Al na een week na uitkomen werd beslist een tweede film te maken. Die film, De Smurfen 2, verscheen in 2013. Raja Gosnell is de regisseur van beide films.[3]

Er is ook een derde film gepland voor 2016, een volledig digitaal geanimeerde. De voorlopige naam daarvan is The Smurfs Movie. De regie is in handen van Kelly Asbury. De bedoeling is dat deze film dichter aanleunt bij de stripreeks en dat hij de basis vormt voor een reeks van films. Een deel van de film zal zich afspelen in Brugge.[4][5]

De naam "Smurf"[bewerken]

De originele verhalen waren in het Frans. Daarin werd de naam "Schtroumpf" geïntroduceerd, later in de Nederlandse versie vertaald naar "Smurf". Tijdens een etentje met collega-stripauteur en mede-Brusselaar André Franquin (bekend van onder andere Guust Flater en Robbedoes) kon Peyo zo snel niet op het woord voor zout komen en zei tegen Franquin: "Donnez-moi le schtroumpf." (Vertaald: "Geef de smurf even aan.") De rest van de avond werd besteed aan het verder uitbreiden van deze nieuwe taalvariant.

Pas enkele jaren later braken de Smurfen internationaal door, waarbij de naam in zo'n dertig verschillende talen werd geïntroduceerd. In de helft daarvan wordt het Nederlandse woord "smurf" gebruikt. Die vertaling werd bedacht door Peter Middeldorp, in 1958 hoofdredacteur van Robbedoes, misschien met hulp van redacteur Armand Van Raalte.[6]

Kenmerken[bewerken]

Een doorsnee-Smurf is klein, blauw van kleur, draagt een witte broek met uitfloepend staartje en een slappe witte puntmuts. Als lengte wordt "drie appels" genoemd, maar dit is een letterlijke vertaling van het Franse "haut comme trois pommes", een uitdrukking waarmee "heel klein" wordt bedoeld.[1] Ook kenmerkend is het taalgebruik van de Smurfen: in hun zogenaamde Smurfentaal worden de meeste zelfstandige naamwoorden en werkwoorden door de woorden smurf en smurfen vervangen. Smurfen uit het noorden spreken een ander dialect dan die uit het zuiden. Ze wonen officieel met 101 in hun dorp, bestaande uit grote paddenstoelvormige huizen. Het exacte aantal Smurfen ligt echter hoger dan de originele 101 aangezien er in latere verhalen extra Smurfen zijn bijgekomen, onder andere de Smurfin, Sassette, Babysmurf en Wilde Smurf. Hun leider is de Grote Smurf, herkenbaar aan zijn rode muts en zijn baard. Hij is ook degene die, dankzij zijn wijsheid en toverkunst, de andere Smurfen redt als die weer eens in moeilijkheden komen. Bijna alle Smurfen zijn mannen; twee vrouwen, Sassette en Smurfin, werden uit blauwe klei geschapen. Van de derde vrouw, Omasmurf, is de oorsprong onbekend. Babysmurfen worden per ooievaar bezorgd. Het Smurfendorp ligt in een woud van het Onzalige Land, tussen de bergen en de Smurfrivier. Voor mensen is het vrijwel onvindbaar.

Hun (letterlijk) grote vijand is de tovenaar Gargamel, die samen met zijn kat Azraël steeds maar weer - en altijd tevergeefs - probeert de Smurfen te vangen.

Hoewel de Smurfen in het begin tamelijk ongedifferentieerd waren, zijn er in de loop van de tijd, waar het verhaal dat nodig maakte, heel wat specifieke Smurfen ontstaan.

Smurfen zijn verzot op salsaparilla. Gargamel kent de voorkeur van de Smurfen voor deze plant al in het eerste verhaal waarin hij meespeelt. Hij probeert met dit gegeven een Smurf te vangen om zo goud te maken. De plant bestaat in werkelijkheid ook. Het idee komt van Yvan Delporte, die de naam van de plant iets magisch vond hebben. In Amerika is het echter een bekende plant om root beer mee te maken. Voor de tekenfilmserie werd de plant dan ook vervangen door de smurfbesplant en eten de Smurfen er de smurfbessen van.[7]

Personages[bewerken]

Op de lijst van personages uit de Smurfenalbums staan alle Smurfen en enkele belangrijke personages die voorkomen in de Smurfenalbums vermeld.

Naast de smurfen die ook voorkomen in de albums, zijn er o.a. ook nog de volgende Smurfen/nevenpersonages uit de animatiefilmserie, die worden in een lijst weergegeven op deze pagina.

Afgeleide producten[bewerken]

De Smurfen zijn een inslaand succes vanaf hun eerste optreden, en al in 1959 verschijnen de eerste Smurfenpoppen, sleutelhangers en kleurboeken bij uitgeverij Dupuis. Dupuis begon de merchandising met drie latex poppetjes van 5 centimeter hoog die werden verdeeld via Spirou/Robbedoes: een gewone Smurf, de Grote Smurf en een zwarte Smurf.[1] De volgende jaren kwamen er ook andere figuurtjes en formaten (5, 15 en 30 centimeter).[8]

Dupuis was echter niet thuis op de markt van speelgoed en kon de vraag op den duur niet meer aan. In 1965 kreeg de Duitse firma Schleich zo een licentie om Smurfenpoppetjes van 5 centimeter in pvc te maken. In 1966 wou ontbijtgranenfabrikant Kellogg's Smurfenpoppetjes als mascotte gebruiken. Zij gingen daarvoor in zee met Bully. Hun poppetjes waren iets kleiner dan die van Schleich, maar sloten dichter aan bij de grafische stijl die de studio van Peyo toen hanteerde. De figuurtjes werden dan ook meer begeerd door verzamelaars. Om promotie te maken voor de actie maakte Peyo een aantal strips, die in verschillende media verschenen, waaronder Spirou en concurrent Tintin/Kuifje. Nadat de deal met Kellogg's afliep, ging Bully zonder hen en zonder de ongeïnteresseerde Dupuis[9] een contract aan met Peyo. Ze maakten poppetjes tot in 1977. Tegen 1980 had Schleich het alleenrecht op de Europese verkoop van de poppetjes. Ze werden zo de eigenaar van alle mallen van de poppetjes, ook van die van de andere bedrijven. De poppetjes die het bedrijf op de markt brengt, zijn zowel geïnspireerd op de strips als andere creaties. Het bedrijf maakt ook aanverwante stukken speelgoed, zoals Smurfenhuisjes en Gargamels bouwvallig kasteel.[8] Ondertussen zijn er al meer dan 400 verschillende gemaakt, en een hele reeks accessoires, en zijn er wereldwijd al zo'n 300 miljoen poppetjes verkocht.[bron?] Elk jaar komen er acht figuurtjes bij en worden acht oude uit de handel genomen.

In 1969 bestelt het Franse koekjesbedrijf Biscuiteries Nantaises (BN) bij Peyo een hele strip om te verkopen via de supermarkten. Peyo ging akkoord met als voorwaarde dat hij rechten op de strip bleef behouden zodat Dupuis het later kon kopen en uitgeven in Spirou en als album. De Ruimtesmurf werd een succes, waarna Kwatta met een gelijkaardig voorstel op de proppen kwam. In 1971 verscheen zo De Leerlingsmurf.[8] Voor een Nederlands tijdschrift maakte Peyo dan weer een aantal gags die kort erna in Spirou verschenen. De gags werden in 1972 in het album Dat moet je smurfen! gebundeld.[10][11] In 1979 werden de Smurfen gevraagd als mascotte voor de Belgische atleten op de Olympische Zomerspelen 1980 door het BOIC en de Belgische en Luxemburgse tak van Coca-Cola.[12]

In 1975 verschijnt De fluit met de zes smurfen, de tekenfilm naar het Johan en Pirrewietverhaal De fluit met zes smurfen.

In 1977 werd op aanvraag van Dupuis' licentietak S.E.P.P. 't Smurfenlied gemaakt, waarmee de Smurfen hun eerste stappen zetten in de muziek. Datzelfde jaar sloot S.E.P.P. een overeenkomst met petroleummaatschappij National Benzole (later opgegaan in BP). Klanten kregen bij het tanken in een deelnemend benzinestation een Smurf in pvc cadeau. De campagne werd een succes bij de Britse jeugd. S.E.P.P. wou iets gelijkaardigs proberen in de Verenigde Staten, maar vond niet gemakkelijk een partner om plastic Smurfen uit te brengen. De distributeurs zagen meer heil in knuffels waarop hun eigen logo te zien zou zijn. In 1979 werd de Noord-Amerikaanse licentie op de Smurfen uiteindelijk toegekend aan Wallace Berrie & Co. Zij brachten eigen versies van de pvc-poppetjes op de markt. Ze maakten daarbij gebruik van de bestaande mallen van Dupuis, Bully en Schleich. Hoewel de prijs voor de Smurfen driemaal hoger was dan de gangbare prijs voor gelijkaardige poppetjes ($ 1,5 in plaats van $ 0,5), werd het een succes. Met de opbrengst werden nieuwe Smurfproducten op de markt gebracht, waaronder knuffels die in de VS later een verzamelobject werden. Dankzij de toenemende populariteit van de Smurfen in de VS werden daarna ook de strips uitgebracht in het land. Het grote succes van De Smurfen in de Verenigde Staten kwam er echter pas met de tekenfilmserie, die van start ging in 1981.[13] De tekenfilmserie van Hanna-Barbera opende de deur voor steeds meer merchandising. In 1982 bracht de verkoop van merchandising in de detailhandel naar schatting 600 miljoen dollar op. Sinds de wereldwijde doorbraak van de Smurfen stonden ruim 2000 bedrijven in voor afgeleide producten.[14]

In 1982 werden de Smurfen gebruikt voor een schaatsshow van het Amerikaanse Ice Capades, onder de naam Smurf Alive!. De kostuums van dit spektakel werden later nog gebruikt voor andere voorstellingen en voor de schaatsbanen van Ice Capades, die verspreid lagen over de VS. In 1984 opende Taft Entertainment, toen eigenaar van Hanna-Barbera, pretparkattracties in de attractieparken die het in bezit had. Er rezen Smurfenhuizen, -waterbanen en -achtbanen op in de parken in Ohio, Virginia, California en North Carolina.[14]

In 1984 richtte Véronique Culliford, Peyo's dochter, International Merchandising, Promotion & Services (I.M.P.S.) op. Het bedrijf verstrekt licenties voor het gebruik van Peyo's werk. In samenwerking met I.M.P.S. werd onder meer in 1989 - op het moment dat de Amerikaanse themaparken hun Smurfattracties sloten - in Metz, Frankrijk, het attractiepark Big Bang Schtroumpf geopend. Het veranderde enkele keren van eigenaar, maar het bleef desondanks een Smurfenthemapark tot in 2003.[15]

In 1984 startte supermarktketen Vivo een actie met Smurfen. Er werden naast Azraël en Gargamel 15 Smurfen, gemaakt van massief flexibel pvc en 5 centimeter hoog, in omloop gebracht. Naast de Smurfen werden er kartonnen bouwplaten, waarmee huisjes het kasteel van Gargamel konden worden gebouwd en een vloerplaat gratis weggegeven bij actieproducten.

In februari 2008 startte de supermarktketen Albert Heijn een soortgelijke reclameactie met Smurfen. Voor elke vijftien euro aan bestede boodschappen kreeg men een Smurfje dat kleiner is dan de poppetjes van Schleich, zo'n 2 centimeter hoog en niet van het flexibele pvc maar een iets hardere kunststof[16]. De te verzamelen poppetjes zijn Luilaksmurf, Babysmurf, Voetbalsmurf, Klussmurf, Azraël, Lolsmurf, Moppersmurf, Grote Smurf, Boodschappensmurf (speciaal bedacht voor de supermarktketen), Smurfin, Gargamel, Potige Smurf, Muzieksmurf, Baksmurf en Brilsmurf. Ook waren er tegen bijbetaling (€ 3,99) een grotere pluchen Smurf en Smurfin verkrijgbaar. Halverwege maart waren de 29 miljoen smurfen op. Om klanten in de gelegenheid te stellen hun dubbele smurfen te ruilen tegen ontbrekende exemplaren organiseerde de supermarktketen ruilbeurzen. Ook ontstond halverwege maart een ruilwebsite genaamd smurfenmarktplaats.

In 1989 opende het pretpark Big Bang Schtroumpf dat de Smurfen als thema gebruikte. In 1991 werd het na een overname omgedoopt tot Walibi Schtroumpf, dat tot 2003 de Smurfen als thema behield.

Ter ere van de vijftigste verjaardag van de Smurfen in 2008 werden een aantal acties opgezet. Zo werden bijvoorbeeld in een aantal Europese steden Smurfen neergezet die konden worden beschilderd (zie ook de sectie over UNICEF), er was een "Smurfday"-tournee, er werd een grote ballon gemaakt voor Macy's Thanksgiving Day Parade, er kwamen speciale knuffels en de Koninklijke Munt van België sloeg een herdenkingsmunt met een waarde van vijf euro op 25.000 exemplaren.[17]

Tussen eind juni en begin september 2008 organiseerde supermarktketen Delhaize een stickerspaaractie. Per aankoopschijf van € 20 kreeg men een pakje stickers (5 per pakje) die in een stickerboek geplakt kunnen worden, waardoor een geïllustreerd Smurfenverhaal (een adaptatie van De Reportersmurf) ontstaat. Het bedrijf dat voor de stickeractie zorgt is Panini[18].

In augustus 2011 kwam er wereldwijd een live-action-Smurfenfilm in de bioscopen: De Smurfen. Daarrond werd er een hele merchandising opgezet. Delhaize pakte bijvoorbeeld wederom uit met een Smurfenactie: tussen juni en augustus kan er gespaard worden voor plastic Smurfen en Smurfenmarionetten.

In 2012 werden de Smurfen opnieuw gebruikt als mascotte door het BOIC. Er werden vijf verschillende Smurfenpoppetjes op de markt gebracht ter ere van de Olympische Zomerspelen 2012.

In 2014 kregen de Smurfen een plaatsje in pretpark Bobbejaanland.[19]

Naast poppetjes en platen zijn er ook tientallen Smurfenpuzzels en ander speelgoed, glazen en tassen (die vroeger werden verkregen via producten zoals Benedictin), blikken dozen, beddengoed, kleren en schoolgerief.

UNICEF[bewerken]

Sinds 2005 vinden acties van UNICEF België waarin de Smurfen een rol spelen plaats. Zo werd in België een televisiespot uitgezonden waarin het Smurfendorp werd gebombardeerd en Babysmurf huilend naast enkele slachtoffers zat.[20] De spot moest de aandacht vestigen op kinderen in oorlogssituaties om zo fondsen aan te trekken voor projecten rond ex-kindsoldaten. De spot mocht slechts na 21 uur uitgezonden worden zodat kinderen weinig kans hadden om dit te zien.[21]

In 2008 bracht UNICEF een witte Smurf uit om te verven. Dit werd gedaan om geld in te zamelen voor UNICEF.[22] Wat grotere Smurfenbeeldjes werden beschilderd door bekende mensen en vervolgens verkocht. De opbrengst van bijna 275.000 euro ging naar educatieprogramma's van UNICEF.[23]

Muziek[bewerken]

De eerste stappen van de Smurfen in de muziek kwamen er door de film De fluit met de zes smurfen, waar de muziek - naar analogie met Disneyfilms - een belangrijke factor was.[24] De soundtrack werd een bescheiden succes in het Frans en het Nederlands.

In 1977 werd Vader Abraham (Pierre Kartner) door S.E.P.P. gevraagd een lied op te nemen om de film te promoten op de Nederlandse markt. 't Smurfenlied werd een grote hit en behaalde de eerste plaats in de hitlijsten van Nederland en Vlaanderen. Het liedje was in Nederland de bestverkochte single van 1977. Nadien volgde ook een succesvol album. Vertalingen van het lied werden uitgebracht in onder andere het Duits, Frans, Engels en Spaans, en in verschillende landen hadden ook deze succes. In het Verenigd Koninkrijk werd The Smurf song bijvoorbeeld het beste zesde best verkochte lied van het jaar. Er werden in het totaal meer dan 500.000 exemplaren van het liedje verkocht.[25] Kartner maakte tevens een aantal platen met de Smurfen, die hij ook in Duitsland aan de man bracht. In 2005 bracht Vader Abraham zijn Smurfenlied opnieuw uit in België, samen met de groep Dynamite. Het nummer werd een succes en kwam tot de dertiende plaats in de Belgische hitparade[26].

Vanaf de vroege jaren tachtig, als de Smurfen overal op tv komen, verschenen in zowat elk land geregeld nieuwe Smurfenplaten. Deze hadden ofwel speciaal gecomponeerde nummertjes, ofwel bewerkingen van grote hits van het moment. In het Nederlands was er zo Vader Abraham en nadien Irene Moors, in het Frans Dorothée - die samen met de Smurfen een aantal bekende nummers in een nieuw jasje stak zoals Dromen zijn bedrog, gezongen door de Droomsmurf, en No Limit van 2 Unlimited - en in het Italiaans Christina D'Avena. Vooral in Duitsland verschenen er tientallen cd's met Smurfenmuziek. Ook verschenen in een aantal landen Smurfenluisterplaten met bijbehorende geïllustreerde boekjes.

In de jaren 90 werden de Smurfenstemmen gebruikt voor een eigen dancegenre: Smurfenhouse.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]
Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
In Smurfenland 1977 03-12-1977 1(4wk) 23 met Vader Abraham
Het smurfenfeest 1981 29-08-1981 21 6
Together forever 1990 13-10-1990 36 13 met Vader Abraham
Ga je mee naar Smurfenland 1995 14-01-1995 1(3wk) 47 met Irene Moors
Smurf the house 1995 29-04-1995 2 41 met Irene Moors
Smurfen houseparty 1995 18-11-1995 3 19
Party house hits 1996 20-07-1996 10 12
Surprise 1996 14-12-1996 83 4
Feest! 1998 17-10-1998 15 12
3,2,1 Smurfenhits! 2001 21-04-2001 8 9
Top of the Smurfs 2001 08-12-2001 55 2
Wij zijn de Smurfen! 2008 22-03-2008 3 20
Wij gaan naar Smurfenland! 2008 15-11-2008 24 6
Wij willen Smurfen 17-08-2011 27-08-2011 4 18
Wij houden van de Smurfen 2012 09-06-2012 6 4
Winterpret met de Smurfen 2012 08-12-2012 97 1*
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Smurfen houseparty 1995 12-08-1995 1(1wk) 20
3,2,1 Smurfenhits! 1996 09-11-1996 5 5
Smurfen holiday 1997 26-04-1997 2 19
Smurfenparade 1997 22-11-1997 22 10
Smurfen fiësta 1998 06-06-1998 2 18
De wilde Smurf 1998 14-11-1998 12 11
De Smurfenbus 1999 24-04-1999 20 11
Hits! 2000 23-12-2000 42 22
Smurfenhits 12-08-2011 20-08-2011 2 49* Goud
Smurfenparty 2011 03-12-2011 13 27 Goud
De Smurfen op vakantie 2012 23-06-2012 2 25
De Smurfen vieren feest! 2012 24-11-2012 10 18
Winterpret met de Smurfen 2012 08-12-2012 187 1
Leve de vakantie! 2013 13-07-2013 4 8*
Singles[bewerken]
Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
't Smurfenlied 1977 15-10-1977 1(7wk) 17 met Vader Abraham /
Nr. 1 in de Single Top 100
Smurfenbier 1977 21-01-1978 5 6 met Vader Abraham /
Nr. 4 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Doe mij maar na 1990 17-11-1990 37 3 met Vader Abraham /
Nr. 32 in de Single Top 100
No Limit 1994 14-01-1995 1(6wk) 13 met Irene Moors /
Nr. 1 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Waarom doe jij nooit gewoon 1995 11-03-1995 36 3 met Irene Moors /
Nr. 19 in de Single Top 100
'k Heb nieuwe schoenen 1995 13-05-1995 35 2 Nr. 36 in de Single Top 100
Knutsel komt zo 1995 18-11-1995 27 4 Nr. 19 in de Single Top 100
Het Smurfenlied 2005 - met Vader Abraham & Dynamite /
Nr. 61 in de Single Top 100
Wij zijn de Smurfen! 2008 - Nr. 74 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
't Smurfenlied 1977 - met Vader Abraham /
Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
Smurfenbier 1977 - met Vader Abraham /
Nr. 7 in de Radio 2 Top 30
No Limit 1995 01-04-1995 24 3 met Irene Moors /
Nr. 10 in de Radio 2 Top 30
'k Heb nieuwe schoenen 1995 13-05-1995 33 3
Smurfin 1995 19-08-1995 48 1
Het Smurfenlied 2005 23-07-2005 13 10 met Vader Abraham & Dynamite

Videospellen[bewerken]

  • Smurf: Rescue in Gargamel's Castle, een videospel voor de ColecoVision uit 1982. In dit spel moest de speler binnendringen in het kasteel van Gargamel en daar de Smurfin redden.
  • Smurf Paint 'n' Play Workshop, spel uit 1984 en een vervolg van Smurf: Rescue in Gargamel's Castle
  • The Smurfs, een computerspel uit 1994 uitgebracht door Infogrames
  • Smurf's village, een spel voor iOS en Android, uitgebracht in 2010
  • The Smurfs, een Nintendo DS-spel uitgebracht in 2011

Hortagalerij[bewerken]

Op 25 juni 2012, ter gelegenheid van Peyo's verjaardag, werd in de Brusselse Hortagalerij een bronzen beeld van een Smurf op een paddenstoel onthuld. Het vijf meter hoge en brede beeld werd gemaakt door Maryline Garbe. Op dezelfde dag werd in de galerij ook de eerste Smurfenwinkel geopend.[27]

Parodieën[bewerken]

De Smurfen worden vaak geparodieerd. Zo zijn er in Nederland van 1979 tot 1985 seksueel getinte stripboeken van de Smurfen uitgebracht (Sex in Smurfenland), inmiddels in vier delen verschenen.

In de stripreeks Robbedoes en Kwabbernoot werden ze door het duo Tome en Janry ook geparodieerd in het album De komeet van de tijd. In de stripserie DirkJan komen regelmatig Smurfen voor als bron van grappen. Deze kunnen slaan op hun uiterlijk (zoals een zonnebank die blauw maakt of een smurf met zijn broek achterstevoren aan) of hun Smurfentaal. De Smurfen in DirkJan zien er wel iets anders uit dan het origineel: ze zijn veel groter (ongeveer half zo groot als een mens) met opvallend bolle buiken.

In de televisieserie Yin Yang Yo! werden de Smurfen ook geparodieerd. Ze heten daar Smorks en wonen ook in paddenstoelen. In deze tekenfilm zijn Smorks niet goed. Ze werden gestopt door Yin en Yang, de hoofdpersonen in de serie. In The Simpsons is in een aflevering Lisa te zien die kijkt naar The Happy Little Elves, dat sterk aan de Smurfen doet denken.[28]

De Smurfen in andere talen[bewerken]

Een groep mensen in de Amerikaanse stad San Francisco zet in 2006 een wereldrecord voor het "grootste aantal mensen verkleed als smurf"

De Smurfen zijn in vele talen vertaald. In heel wat van deze taal werd de Nederlandse naam gebruikt als basis voor de vertaling.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, pp. 71-72 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  2. Dayez, Hugues, Le Schtroumpfissime - Commenté par Hugues Dayez, Dupuis, Italië, 2011, p. 66 ISBN 978-2-8001-5166-3.
  3. Tweede Smurfenfilm brengt Smurfen naar Parijs. Strip Turnhout (7 mei 2012) Geraadpleegd op 7 mei 2012
  4. "Derde Smurfenfilm zal dichter aanleunen bij Peyo". deredactie.be Geraadpleegd op 13 maart 2014
  5. [variety.com/2014/film/markets-festivals/sony-goes-back-to-european-drawing-board-for-new-generation-smurfs-movie-1201217968/ Sony Goes Back to European Drawing Board For New Generation ‘Smurfs’ Movie]. Variety Media, LLC Geraadpleegd op 12 juni 2014
  6. Weetje v/d week. De Stripspeciaalzaak (30 januari 2010) Geraadpleegd op 21 september 2010
  7. (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, p. 75 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  8. a b c (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, p. 40-41 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  9. Dayez, Hugues, Le Schtroumpfissime - Commenté par Hugues Dayez, Dupuis, Italië, 2011, p. 80 ISBN 978-2-8001-5166-3.
  10. (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, p. 43 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  11. (fr) Dayez, Hugues, Peyo L'enchanteur, Niffle, 2003, p. 130 ISBN 2-87393-046-2.
  12. (fr) Dayez, Hugues, Peyo L'enchanteur, Niffle, 2003, p. 158-159 ISBN 2-87393-046-2.
  13. (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, pp. 49-51 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  14. a b (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, pp. 66-67 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  15. (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, p. 68 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  16. AH Smurfen-offensief van start op communicatieonline.nl, 18-02-2008, Linda Hell, geraadpleegd op 04-03-2010
  17. (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, p. 101 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  18. Delhaize verdeelt 175 miljoen smurfenstickers op nieuwsblad.be, 25-08-2008, geraadpleegd op 04-03-2010
  19. Smurfen krijgen binnenkort plekje in Bobbejaanland. vandaag.be (17 maart 2014) Geraadpleegd op 17 maart 2014
  20. EenVandaag. Unicef zet smurfen in (12 december 2005) Geraadpleegd op 8 november 2010
  21. Smurfs Bombed In UNICEF Ads. CBS News (11 oktober 2005) Geraadpleegd op 10 november 2010
  22. 'Beroemde Smurfen' ten voordele van UNICEF brengen 124.700 euro op!. IMPS Geraadpleegd op 8 november 2010
  23. (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, p. 100 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  24. (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, pp. 44-47 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  25. (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, pp. 49-50 ISBN 978-1-4197-0072-9.
  26. Vader Abraham (70) maakt nieuwe zomerhit met Dynamite, hetnieuwsblad.be, 13-06-2005
  27. Brussel krijgt bronzen grote smurf. De Morgen (11 juni 2012) Geraadpleegd op 11 juni 2012
  28. (en) Murray, Matthew C., The World of Smurfs, Abrams, New York, 2011, p. 96 ISBN 978-1-4197-0072-9.