De Twaalf Imams

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Twaalf Imams.

De Twaalf Imams waren de nakomelingen van de islamitische profeet Mohammed via zijn dochter Fatima en zijn neefje en schoonzoon Imam Ali (de eerste imam).[1] Ze worden gezien als de spirituele en politieke opvolgers van de laatste profeet Mohammed door aanhangers van het (Twaalver) sjiisme, alevitisme en bektashisme. Ook in het soefisme spelen ze een centrale rol, omdat elke spirituele stamboom of ketting (silsilah) van alle bestaande soefi-orden altijd wel teruggaat tot een van de twaalf imams, de spirituele hoofden van de islam. Om deze reden wordt Ali ibn Abu Talib ook wel de vader van het soefisme genoemd.[2][3]

Opvallend is het terugkerende getal 12. Jezus zou 12 apostelen, Mozes 12 spionnen,[4] Ismaël 12 stamvorsten en Jakob 12 zonen gehad hebben.

De 12 imams worden als onfeilbare menselijke individuen gezien, die niet alleen met gerechtigheid over de gemeenschap konden heersen, maar ook in staat waren om de ware sharia en esoterische betekenis van de Koran te interpreteren. De woorden en daden van Mohammed en de twaalf imams worden als voorbeeld gezien voor de gemeenschap om te volgen. Zowel sjiieten als alevieten baseren dit op verschillende overleveringen[5] en geloven erin dat de twaalf imams werden voorspeld in de Hadith van de Twaalf Opvolgers.[6] Ook de 'Hadith of the two weighty things'[7] en de 'Hadith of ghadir khumm'[8] wordt hieraan gelinkt omdat de twaalf imams van de Ahl al-Bayt stammen, bestaande uit Mohammed, Fatima, Ali, Hassan en Hussein.

Een voorbeeld van een van de hadith: Sheikh Sulayman Balkhi Hanafi overlevert in zijn Yanabiu'l-Mawadda, hoofdstuk 76, die het overlevert van Fara'idu's-Simtain van Hamwaini, die het overlevert van Mujahid, die het overlevert van Ibn Abbas: dat een Joodse man genaamd Na'thal naar Mohammed kwam en hem vragen stelde over Tawhid (Eenheid van God). Mohammed beantwoordde zijn vragen en de Joodse man omarmde de Islam. Vervolgens vroeg hij: "O Heilige Profeet, elke profeet had een wasi (een aangewezen opvolger). Onze profeet, Moses bin Imran, wenste voor Yusha bin Nun. Vertel mij alstublieft, wie is uw wasi?" De Heilige Profeet zei: "Mijn wasi is Ali bin Abi Talib; na hem zijn Hasan, en Hoessein en na hen zijn er negen Imams, die de opvolgers en nakomelingen van Hoessein zijn."

Binnen het sjiisme en het alevitisme worden Mohammed, zijn dochter Fatima en de twaalf imams samen ook wel de Veertien Onfeilbaren (Turks: On Dört Masum) genoemd.

De Twaalf Imams komen ook voor in het boek Mystical Dimensions of Islam, door Annemarie Schimmel.

Lijst van de twaalf imams[bewerken]

Nummer Moderne (kalligrafische) afbeelding Naam
(volledig/Kunya)
Titel
(Arabisch/Turks)[9]

Geboortedatum
Sterfdatum
(CE/AH)[10]
Korte biografie Geboorteplaats Doodsoorzaak en laatste rustplaats[11]
1 Alī.png Ali ibn Aboe Talib
علي بن أبي طالب
Abu al-Hasan
أبو الحسن
Amir al-Mu'minin
(Leider van de Gelovigen)[12]


al-Mūrtadhā

(De Geliefde)


Birinci Ali[13]
600–661[12]
23 (voor de hidjra)–40[14]
De eerste imam en de rechtvaardige opvolger van Mohammed van alle sjiieten en alevieten; soennieten zien hem als de vierde rechtgeleide kalief. Hij heeft een hoge positie in bijna alle soefi-orden; de leden van deze orden zien Ali als belangrijkste bron en deur naar de leer van Mohammed.[12] Mekka, Saoedi-Arabië[12] Vermoord door Abd-al-Rahman ibn Muljam, een Kharidjiet uit Kufa, die hem op het hoofd raakte met een vergiftigd zwaard.[12][15]
Volgens sjiieten begraven bij de Imam Alimoskee in Najaf, Irak.
2 Hassan ibn Ali.jpg Hasan ibn Ali
حسن بن علي
Abu Muhammad
أبو محمد
al-Mūjtabā


(De Gekozene)


İkinci Ali[13]
624–670[16]
3–50[17]
Hij was de oudste overlevende kleinzoon van Mohammed, via de dochter van Mohammed Fatima Zahra. Hasan volgde zijn vader Ali op als kalief in Kufa, en probeerde een wapenstilstand aan te gaan met Moe'awija I, zijn tijd als kalief zou slechts zeven maanden geduurd hebben.[18] Medina, Saoedi-Arabië[16] Vergiftigd door zijn vrouw in Medina, Saoedi-Arabië op bevel van Omajjaden kalief Moe'awija I.[19]
Begraven in Jannatul Baqi, Medina, Saoedi-Arabië.
3 Shite imam Husayn ibn Ali
حسین بن علي
Abu Abdillah
أبو عبدالله
Sayyid ash-Shuhada


(Meester van de martelaren)


Üçüncü Ali[13]
626–680[20]
4–61[21]
Hij was de kleinzoon van Mohammed en de jongere broer van Hasan ibn Ali. Huseyn kwam in opstand tegen de Omajjaden-kalief Yazid I, zoon van Moe'awija I. Als gevolg daarvan werd hij met zijn volgers en familieleden afgeslacht bij de Slag bij Karbala. Om dit incident wordt jaarlijks gerouwd door sjiieten en alevieten tijdens de maand muharram.[20][22] Medina, Saoedi-Arabië[20] Vermoord en onthoofd bij de Slag bij Karbala.[20]
Begraven bij de Imam Hoesseinmoskee in Karbala, Irak.
4 Shite imam Ali ibn Husayn
علي بن الحسین
Abu Muhammad
أبو محمد
al-Sajjad, Zayn al-'Abidin, Zeynel Abidin


(De constant aanbiddende) [23]


Dördüncü Ali[13]
658/9[23] – 712[24]
38[23]–95[24]
Auteur van gebeden in Sahifa al-Sajjadiyya, ook wel bekend als "De Psalmen van de Ahlalbayt."[24] Medina, Saoedi-Arabië[23] Volgens sjiieten vergiftigd onder opdracht van kalief al-Walid I in Medina, Saoedi-Arabië.[24]
Begraven in Jannatul Baqi, Medina, Saoedi-Arabië.
5 Baqir ibn sajjad.jpg Muhammad ibn Ali
محمد بن علي
Abu Ja'far
أبو جعفر
Baqir al-Ulum, Muhammed Bakir


(De onthuller van kennis) [25]


Beşinci Ali[13]
677–732[25]
57–114[25]
Zowel soennitische als sjiitische bronnen beschrijven hem als een van de eerste en prominentste 'faqih'-geleerden, die veel studenten onderwees.[25][26] Medina, Saoedi-Arabië[25] Volgens sjiieten vergiftigd door Ibrahim ibn Walid ibn 'Abdallah in Medina, Saoedi-Arabië op bevel van kalief Hisham ibn Abd al-Malik.[24]
Begraven in Jannatul Baqi, Medina, Saoedi-Arabië.
6 Jaffer-e-Sadiq.jpg Ja'far ibn Muhammad
جعفر بن محمد
Abu Abdillah
أبو عبدالله
as-Sadiq, Cafer-i Sadik[27]


(De Eerlijke)


Altıncı Ali[13]
702–765[27]
83–148[27]
Stelde de Jafari-jurisprudentie vast en was ook theoloog. Hij instrueerde veel leerlingen op verschillende gebieden, onder wie ook Abu Hanifa en Malik ibn Anas in fikh (islamitische jurisprudentie), Wasil ibn Ata en Hisham ibn Hakam in islamitische theologie en Geber in wetenschap en alchemie.[27][28] Medina, Saoedi-Arabië[27] Volgens sjiitische bronnen vergiftigd in Medina op bevel van kalief Al-Mansur.[27]
Begraven in Jannatul Baqi, Medina, Saoedi-Arabië.
7 Al-Kazim.jpg Musa ibn Ja'far
موسی بن جعفر
Abu al-Hasan I
أبو الحسن الاول[29]
al-Kazim, Musa-i Kâzim[30]


(De Kalme")


Yedinci Ali[13]
744–799[30]
128–183[30]
Leider van de Shi'a-gemeenschap tijdens de splitsing van de isma'ilieten en andere vertakkingen na de dood van de vorige imam, zijn vader Jafer Sadiq.[31] Heeft een hoge positie onder de mahdavia; de volgers van deze orde volgen de leer van Mohammed via hem.[32] Medina, Saoedi-Arabië[30] Gevangen gehouden en vergiftigd in Bagdad, Irak, op bevel van kalief Haroen ar-Rashid.
Begraven in de Al-Kadhimiya-moskee in Bagdad, Irak.[30]
8

Al redah.jpg

Ali ibn Musa
علي بن موسی
Abu al-Hasan II
أبو الحسن الثانی[29]
ar-Rida, Reza, Ali Riza[33]


(De Aangename)


Sekizinci Ali[13]
765–817[33]
148–203[33]
Tot kroonprins benoemd door kalief Al-Ma'mun en bekend om zijn debatten met moslim- en niet-moslimgeleerden.[33] Medina, Saoedi-Arabië[33] Vergiftigd in Mashhad, Iran op bevel van kalief Al-Ma'mun.
Begraven bij de Imam Reza-moskee in Mashhad, Iran.[33]
9 Shite imam Muhammad ibn Ali
محمد بن علي
Abu Ja'far
أبو جعفر
al-Taqi, al-Jawad, Muhammed Taki[34]


(De Godvrezende, De Gulle)


Dokuzuncu Ali[13]
810–835[34]
195–220[34]
Stond bekend om zijn gulheid en toewijding terwijl hij vervolgd werd door de Abbassiden. Medina, Saoedi-Arabië[34] Vergiftigd door zijn vrouw, de dochter van Al-Ma'mun, in Bagdad, Irak op bevel van kalief Al-Mu'tasim, volgens Shi'a bronnen.
Begraven in de al-Kāżimiyyah in Bagdad, Irak.[34]
10 Shite imam Ali ibn Muhammad
علي بن محمد
Abu al-Hasan III
أبو الحسن الثالث[35]
al-Hadi, al-Naqi, Ali Naki[35]


(De Gids, De Pure)


Onuncu Ali[13]
827–868[35]
212–254[35]
Versterkte de netwerken in de Shi'a-gemeenschap. Hij stuurde ze instructies en kreeg in ruil financiële steun van de gelovigen en religieuze volgers.[35] Surayya, een dorp vlak bij Medina, Saoedi-Arabië[35] Volgens sjiieten vergiftigd in Samarra, Irak op bevel van kalief Al-Mu'tazz.[36]
Begraven in de Gouden Moskee in Samarra, Irak.
11 Alaskeri.jpg Hasan ibn Ali
الحسن بن علي
Abu Muhammad
أبو محمد
al-Askari, Hasan-ül Askeri[37]


(De bewoner van een garnizoen)


Onbirinci Ali[13]
846–874[37]
232–260[37]
Voor een groot deel van zijn leven legde de Abbasidenkalief Al-Mu'tamid hem verboden op na de dood van zijn vader. Onderdrukking van de sjiitische bevolking was groot in die tijd vanwege de grote omvang en groeiende macht.[38] Medina, Saoedi-Arabië[37] Volgens sjiieten vergiftigd op bevel van kalief Al-Mu'tamid in Samarra, Irak.
Begraven bij de Gouden Moskee in Samarra, Irak.[39]
12 Al mehdi.jpg Muhammad ibn al-Hasan
محمد بن الحسن
Abu al-Qasim
أبو القاسم
al-Mahdi, de Verborgen Imam, al-Hujjah, Mehdi[40]


(De Begeleide, Het Bewijs)


Onikinci Ali[13]
868–onbekend[41]
255–onbekend[41]
Volgens sjiieten en alevieten is hij een historische persoon die echt heeft bestaan en de imam van deze tijd en de beloofde Mahdi, een 'messiasfiguur' die samen met Jezus Christus zal terugkeren. Hij zal eenheid brengen binnen de islam en zal weer vrede en gerechtigheid brengen in de wereld.[42] Samarra, Irak[41] Volgens sjiieten en alevieten leeft hij in 'verborgenheid' sinds 872, wat zo zal blijven zolang God het wil.[41]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties
  1. https://www.youtube.com/watch?v=PmuGJbJ9VlQ
  2. http://www.spiritualfoundation.net/fatherofsufism.htm
  3. http://khawajamoinuddin.wordpress.com/hazrat-ali-the-father-of-sufism/
  4. http://en.wikipedia.org/wiki/The_Twelve_Spies
  5. https://www.youtube.com/watch?v=dSqyMfseLXs
  6. http://en.wikipedia.org/wiki/Hadith_of_the_Twelve_Successors
  7. http://en.wikipedia.org/wiki/Hadith_of_the_two_weighty_things
  8. http://en.wikipedia.org/wiki/Hadith_of_the_pond_of_Khumm
  9. De Arabische titels worden gebruikt door de meerderheid van jafari die Arabisch gebruiken als liturgische taal, waaronder de Oesoeli, Akhbārī, Shaykhís en in mindere mate de alawieten. Turkse titels worden met name gebruikt door alevieten, een randgroep waarvan ongeveer 10% van de sjiieten deel uitmaakt. De titels van de imams laten zich letterlijk vertalen als 'Eerste Ali', 'Tweede Ali' enzovoort. . (2004).
  10. De afkorting CE verwijst naar de gangbare jaartelling (Common Era in het Engels) van de astronomische kalender. AH verwijst naar de islamitische kalender.
  11. Except Twelfth Imam
  12. a b c d e "Ali"..
  13. a b c d e f g h i j k l . (2004).
  14. Tabatabae (1979), p. 190-192
  15. Tabatabae (1979), p. 192
  16. a b "Hasan"..
  17. Tabatabae (1979), p. 194-195
  18. "ḤASAN B. ʿALI B. ABI ṬĀLEB"..
  19. Tabatabae (1979), p. 195
  20. a b c d "al-Husayn"..
  21. Tabatabae (1979), p. 196-199
  22. "ḤOSAYN B. ʿALI"..
  23. a b c d "'ALÈ B. AL-HUOSAYN"..
  24. a b c d e Tabatabae (1979), p. 202
  25. a b c d e "AL-BAQER, ABU JAFAR MOHAMMAD"..
  26. Tabatabae (1979), p. 203
  27. a b c d e f Tabatabae (1979), p. 203-204
  28. "Wasil ibn Ata"..
  29. a b "'ALÈ AL-HAÚDÈ"..
  30. a b c d e Tabatabae (1979), p. 205
  31. Tabatabae (1979) p. 78
  32. Sachedina (1988), p. 53-54
  33. a b c d e f Tabatabae (1979), p. 205-207
  34. a b c d e Tabatabae (1979), p. 207
  35. a b c d e f "'ALÈ AL-HAÚDÈ"..
  36. Tabatabae (1979), p. 208-209
  37. a b c d "'ASKARÈ"..
  38. Tabatabae (1979) p. 209-210
  39. Tabatabae (1979), p. 209-210
  40. "Muhammad al-Mahdi al-Hujjah"..
  41. a b c d Tabatabae (1979), p. 210-211
  42. Tabatabae (1979), p. 211-214