Commentarii de bello Gallico
| Commentarii de Bello Gallico | ||||
 |
||||
| Achttiende-eeuwse editie van het werk | ||||
| Oorspronkelijke titel | Commentarii Rerum in Gallia Gestarum | |||
| Auteur | Julius Caesar | |||
| Taal | Latijn | |||
| Onderwerp | Gallische Oorlog | |||
| Genre | Non-fictie | |||
| Uitgever | Julius Caesar | |||
| Uitgegeven | jaren 50 of 40 v.Chr. | |||
| Vervolg | Commentarii de bello civili | |||
|
||||
Commentarii Rerum in Gallia Gestarum (Latijn, vertaling: Commentaren op de gebeurtenissen in Gallië) is een werk geschreven door Julius Caesar over zijn verovering van Gallië, de Gallische Oorlog, beter bekend als (Commentarii) De Bello Gallico.
[bewerken] Situering en inhoud
Zoals elke Romeinse generaal schreef ook Caesar in opdracht van de Senaat ambtelijke verslagen over zijn talrijke veldtochten. Het bekendste verslag gaat over de verovering van Gallië (ongeveer 58 v.Chr. tot 50 v.Chr.). Caesar slaagde er in om aan zijn verslagen een eigen typerende stijl te geven. Het volledige verslag bestond uit acht boeken, zij het geen boeken zoals wij ze kennen, maar eerder perkament- of waarschijnlijker nog papyrusrollen. De eerste zeven boeken werden door Caesar zelf geschreven, het achtste boek werd later toegevoegd door Aulus Hirtius, een van Caesars officieren.
De Bello Gallico diende meer doelen:
- informatie: Caesars tijdgenoten en het nageslacht inlichten over zijn "roemrijke" daden.
- propaganda: Caesar wil op de vooravond van zijn strijd met Pompeius de openbare opinie in zijn voordeel beïnvloeden.
- apologie: zijn daden in Gallië goedpraten en zichzelf verdedigen tegenover de Senaat en zijn politieke tegenstanders.
Het document geldt als een belangrijk bron voor historici, hoewel Caesar er niet voor terugdeinsde feiten te verdraaien ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Mede daarom schreef hij in bijna heel De Bello Gallico in de derde persoon over zichzelf.
[bewerken] Beroemdste hoofdstuk
Caesar opende zijn werk met volgende woorden:
1. Gallia est omnis divisa in partes tres, quarum unam incolunt Belgae, aliam Aquitani, tertiam qui ipsorum lingua Celtae, nostra Galli appellantur. 2. Hi omnes lingua, institutis, legibus inter se differunt. Gallos ab Aquitanis Garunna flumen, a Belgis Matrona et Sequana dividit. 3. Horum omnium fortissimi sunt Belgae, propterea quod a cultu atque humanitate provinciae longissime absunt, minimeque ad eos mercatores saepe commeant atque ea quae ad effeminandos animos pertinent important, proximique sunt Germanis, qui trans Rhenum incolunt, quibuscum continenter bellum gerunt. 4. Qua de causa Helvetii quoque reliquos Gallos virtute praecedunt, quod fere cotidianis proeliis cum Germanis contendunt, cum aut suis finibus eos prohibent aut ipsi in eorum finibus bellum gerunt.
(Vertaling) 1. Heel Gallia is verdeeld in drie delen. In één daarvan wonen de Belgae, de Aquitani in een ander en in het derde diegenen die in hun eigen taal Celtae genoemd worden en in de onze Galli. 2. Allen verschillen onderling in taal, instellingen en wetten. De rivier de Garunna scheidt de Galliërs van de Aquitaniërs, de Matrona en de Sequana (scheiden hen) van de Belgae. 3. De Belgae zijn de dappersten van allemaal, omdat ze het verst verwijderd zijn van de cultuur en de beschaving van de provincia en er slechts zeer zelden kooplui tot bij hen reizen en die dingen invoeren, die bijdragen tot het vervrouwelijken(=weker maken) van de geesten, en omdat ze vlakbij de Germanen leven, die over de Rijn wonen, met wie ze voortdurend oorlog voeren. 4. Om die reden overtreffen ook de Helvetiërs de overige Galliërs in moed, omdat ze bijna dagelijks strijd voeren met de Germanen om ofwel hun eigen grondgebied te beschermen, of door zelf oorlog te voeren op het grondgebied van de Germanen.
[bewerken] Externe links
 |
Bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina Commentarii de bello Gallico op Wikisource |
|
Bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina Nederlandse vertaling van Commentarii de bello Gallico op Wikisource |
