De heilige oorlog

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De heilige oorlog is een boek van de Engelse schrijver en prediker John Bunyan uit 1682. De oorspronkelijke titel luidt The Holy War - The Losing and Taking Again of the Town of Man-soul.

Het boek is een allegorie waarin Bunyan de oorlog beschrijft die wordt gevoerd door koning El-Schaddai tegen Diábolus. Het boek beeldt de geschiedenis van de ziel van de mens uit.

Met koning El-Schaddai wordt God bedoeld en met Diábolus wordt de duivel bedoeld. In het boek staat de stad 'Mensenziel' centraal. Die stad verbeeldt de mens. In de stad bevindt zich een kasteel van waaruit de gehele stad bestuurd wordt. Dat kasteel verbeeldt het hart van de mens. In dat kasteel kan slechts één koning heersen. El-Schaddai was koning maar de mensen in de stad Mensenziel hebben zich laten verleiden door Diábolus dat hij een betere koning zou zijn. Mensen in de stad die tegen de heerschappij van deze Diábolus zijn, wordt het zwijgen opgelegd. Wanneer een onderdaan zich tegen de heerschappij van deze nieuwe koning verzet, breekt de strijd echt los.

In deze allegorie beschrijft Bunyan de strijd tussen de twee koningen die allebei heerser willen zijn in het kasteel en de stad Mensenziel willen regeren. Het gaat daarin dus om de strijd binnen in de ziel van een mens die met de bekering gepaard gaat.