De reuzenperzik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De reuzenperzik
Oorspronkelijke titel James and the Giant Peach
Auteur(s) Roald Dahl
Kaftontwerper Nancy Ekholm Burkert
Illustrator Quentin Blake
Taal Engels
Genre Kinderboek
Uitgever Alfred A. Knopf, Inc.
Uitgegeven 1961
Medium paperback
ISBN-code 0-375-81424-8
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

De reuzenperzik (originele titel James and the Giant Peach) is een kinderboek van Roald Dahl, gepubliceerd in 1961. Het boek is ook verfilmd in 1996.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Het verhaal draait om een jongen genaamd James. Hij moet nadat zijn ouders zijn gedood door een uit de dierentuin ontsnapte neushoorn gaan wonen bij zijn tantes Spons en Spijker. Ze zorgen niet goed voor hem en James moet van hen aldoor werken.

Op een dag krijgt James toverkruid van een oud mannetje. Het mannetje zegt: "Gebruik het goed, maar één korreltje is genoeg!" James pakt het toverkruid aan, maar morst het per ongeluk bij een oude perzikenboom. Dit heeft verstrekkende gevolgen: binnen een dag groeit er aan de boom een kolossale perzik. Niemand weet hoe dit mirakel gebeurd is, behalve James. Zijn tantes maken van de perzik meteen een attractie om grof geld te verdienen aan de toeristen die de perzik komen bezichtigen.

Op een nacht sluipt James naar de perzik. Hij ontdekt een tunnel in het vruchtvlees, welke rechtstreeks naar de pit leidt. De pit blijkt hol te zijn. In de pit ontmoet James een aantal insecten (een spin, een regenworm, een duizendpoot, een zijderups, een glimworm, een oude sprinkhaan, en een lieveheersbeestje), die ook door het toverkruid zijn geraakt en zo zijn uitgegroeid tot menselijk formaat. Tevens blijken ze nu te kunnen spreken. James blijft die nacht bij hen, en maakt met hen plannen om het huis van zijn tantes te verlaten. De volgende ochtend maakt de groep de perzik los van de boom. De perzik rolt vervolgens van de heuvel waar het huis op staat naar zee, en verplettert daarbij James’ tantes, en gaan dwars door een chocoladefabriek.

Op zee wordt de perzik aangevallen door haaien. Om te ontsnappen laat James de zijderups en de spin een groot aantal draden maken, die hij als een lasso om een groep van 500 zeemeeuwen gooit. De meeuwen tillen de perzik uit het water en vliegen er mee weg. Wat volgt is een opmerkelijke reis door de lucht waarbij de groep een aantal keer in aanraking komt met zogenaamde wolkenmannen, mensachtige wezens gemaakt van wolken.

Uiteindelijk belandt de perzik in New York City. Daar wordt de perzik even aangezien voor een vijandig wapen, maar het misverstand wordt al snel opgehelderd, waarna de groep welkom wordt onthaald. Alle insecten vinden werk in de stad, terwijl James zijn intrek neemt in de pit van de perzik, die als monument in Central Park wordt neergezet.

Referenties naar andere werken van Dahl[bewerken]

Tijdens de scène waarin de perzik richting zee rolt, wordt onder andere vermeld dat de perzik zich daarbij een weg baant door een “beroemde chocoladefabriek”. Volgens veel fans van Dahls boeken is dit de fabriek van Willy Wonka uit Sjakie en de chocoladefabriek (de illustratie bij deze scène toont ook de naam “Wonka” op de gevel van het gebouw). Bij aankomst in New York worden de perzik en zijn passagiers aangezien voor drochten, wezens uit Sjakie en de grote glazen lift. Beide boeken werden echter pas na de reuzenperzik geschreven.

Verfilming[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie De reuzenperzik (film) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Roald Dahl kreeg tijdens zijn leven meerdere keren een aanbod voor een verfilming van de reuzenperzik, maar wees deze altijd af. Na zijn dood stemde zijn weduwe, Liccy Dahl, alsnog toe met het maken van een film.[1] De film werd geregisseerd door Henry Selick en geproduceerd door Tim Burton. De film combineerde live-action met stop-motion.[2]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Roberts, Chloe; Darren Horne. Roald Dahl: From Page to Screen. close-upfilm.com Geraadpleegd op 2008-12-09
  2. Evans, Noah Wolfgram. Layers: A Look at Henry Selick Geraadpleegd op 2008-12-12