De verloren schat van de Tempelridders

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De verloren schat van de Tempelridders
Regie Kasper Barfoed
Scenario Mie Andreasen
Søren Frellesen
Hoofdrollen Julie Grundtvig Wester
Christian Heldbo Wienberg
Nicklas Svale Andersen
Frederikke Thomassen
Peter Gantzler
Ulf Pilgaard
Kurt Ravn
Distributie M&M Productions
Première 12 oktober 2006
Genre Avontuur, Familie
Speelduur 85 minuten
Taal Deens
Land Vlag van Denemarken Denemarken
Nominaties 2
Prijzen 5
Vervolg De verloren schat van de Tempelridders II
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

De verloren schat van de Tempelridders is een Deense film, uitgekomen in 2006.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De dertienjarige Katrine is met haar vader op vakantie in Bornholm. Daar heeft ze twee vrienden, Nis, die van lezen en computeren houdt en in de vakantie informatie zoekt over de tempelridders, en Mathias, die meer met sport bezig is. Ze vinden in een ronde kerk, die door tempelridders is gebouwd, een geheime kelder. In een kamer naast de kelder zien ze dat een aantal mannen in zwarte pijen met een soort ritueel bezig is. Als ze later zien dat een vriend van Katrines vader wordt vermoord door diezelfde mannen, gaan ze op zoek gaan naar de moordenaar. Al gauw blijkt dat de moord verband houdt met een legendarische schat van de tempelridders.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Wester, Julie Grundtvig Julie Grundtvig Wester Katrine
Wienberg, Christian Heldbo Christian Heldbo Wienberg Nis
Andersen, Nicklas Svale Nicklas Svale Andersen Mathias
Thomassen, Frederikke Frederikke Thomassen Fie
Gantzler, Peter Peter Gantzler Christian
Pilgaard, Ulf Ulf Pilgaard Johannes
Ravn, Kurt Kurt Ravn Erik Isaksen

Achtergrond[bewerken]

Reacties[bewerken]

Volgens de persberichten lijkt De verloren schat van de tempelridders op The Da Vinci Code, de succesroman van Dan Brown, én op de kinderboekenserie De Vijf van Enid Blyton. Barfoed beweert echter dat het niet zijn bedoeling geweest is een film naar deze voorbeelden te maken. Hij wilde enkel een spannende film maken over de ronde kerken op het Deense eiland Bornholm, die al meer dan 800 jaar oud zijn. Er zijn namelijk theorieën dat de Franse tempelridders met deze zogenaamde rundkirker van doen gehad hebben.

Vervolgen[bewerken]

De film werd opgevolgd door twee andere films:

Externe link[bewerken]