Dead Poets Society

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dead Poets Society
Regie Peter Weir
Producent Steven Haft
Paul Junger Witt
Tony Thomas
Scenario Tom Schulman
Hoofdrollen Robin Williams
Robert Sean Leonard
Ethan Hawke
Josh Charles
Muziek Maurice Jarre
Montage William M. Anderson
Cinematografie John Seale
Distributie Buena Vista Pictures
Première 2 juni 1989
Genre drama
Speelduur 128 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget 16 miljoen Amerikaanse dollar
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Dead Poets Society (Nederlands: 'Dode dichters sociëteit') is een Amerikaanse film uit 1989 van regisseur Peter Weir. De film won een Oscar voor beste originele scenario.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film speelt zich af rond de middelbare school Welton in de staat Vermont. Op deze kostschool worden jongens opgeleid om toegelaten te worden op een universiteit uit de Ivy League onder het motto tradition, honor, discipline, excellence (Nederlands: 'traditie, eer, discipline, uitmuntendheid'). De docent Engels is het vorige semester met pensioen gegaan en wordt opgevolgd door John Keating, gespeeld door Robin Williams.

Keating is zelf ook oud-leerling van Welton en daagt, in tegenstelling tot de rest van de docenten, zijn leerlingen uit om vrijdenkers te worden en zich niet de mening van hun docenten of ouders te laten opleggen. Centraal staat de Latijnse spreuk Carpe diem of 'pluk de dag'. Net als Keating in zijn tijd, beginnen enkele jongens uit de klas de Dead Poets Society, een club waarvoor ze gedichten lezen en schrijven, maar ook muziek maken en plezier hebben. Een gedicht dat in de film steeds terugkomt, is 'Captain, my captain!' van Walt Whitman. Dit 'Captain' verwijst ook naar de inmiddels bewonderde docent John Keating.

Neil Perry, een van de leerlingen in de club, droomt ervan om acteur te worden, maar dat mag niet van zijn strenge vader. Hij schrijft zich toch in voor een auditie van het toneelstuk A Midsummer Night's Dream en krijgt de hoofdrol. Hij probeert het voor zijn vader geheim te houden, maar deze komt er via via achter en verbiedt Neil op de dag voor de opvoering te gaan spelen... Uiteindelijk besluit Neil om toch mee te spelen in het stuk. Zijn vader komt dit te weten, wordt woedend en besluit om Neil naar de militaire academie te sturen. Neil is daar helemaal kapot van en pleegt zelfmoord.

Vader Perry beschuldigt Keating ervan de reden te zijn voor de zelfmoord. Naar aanleiding hiervan wordt een onderzoek ingesteld naar Keatings lesmethoden. De conservatieve directeur mr. Nolan besluit Keating te ontslaan. Als Keating voor de laatste keer binnenkomt om zijn spullen mee te nemen, gaat de meerderheid van de klas op de tafel staan om hem én mr. Nolan te laten zien dat ze aan de kant van Keating staan.

Prijzen[bewerken]

Dead Poets Society kreeg vier Golden Globe Award nominaties (voor Beste Regisseur, voor Beste Dramafilm, voor Beste Rol in de Dramafilm en voor Beste Filmscript), maar wist geen van deze nominaties te verzilveren. De film won wel de Oscar voor beste originele scenario. Hij werd in totaal vier keer genomineerd; de andere nominaties waren voor Beste Acteur, voor Beste Regisseur en voor Beste Film. De film won nog verschillende andere internationale prijzen voor Beste Film en Beste Script.