Deeleconomie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De deeleconomie (ook wel collaborative consumption) is een socio-economisch systeem waarin delen en collectief consumeren centraal staat. Het gaat om gezamenlijk creatie, productie, distributie, handel en consumptie van goederen en diensten. Informatietechnologie is vaak de katalysator die individuelen, vzw's en overheden van informatie voorziet die het delen en hergebruik van overcapaciteit mogelijk maakt.

De Europese Unie ondersteunt de deeleconomie actief. Het Europees Economisch en Sociaal Comité lijst de volgende voordelen op van de deeleconomie: "een lager verbruik van hulpbronnen en minder CO2-uitstoot, een grotere vraag naar duurzamere producten van goede kwaliteit, meer sociale interactie en vertrouwen tussen de gebruikers, en toegang tot kwalitatief hoogwaardige producten voor consumenten met lagere inkomens. Naarmate fabrikanten hun producten gaan aanpassen kan de deeleconomie ook bestaande marktdisfuncties elimineren, zoals ingebouwde, voortijdige slijtage".[1]

Voorbeelden van de deeleconomie zijn legio, bijvoorbeeld het autodelen en crowdfunding.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. "EU gaat zich bemoeien met de deeleconomie", Kluwer.be, geraadpleegd op 11 juni 2014]