Deep Purple

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor het gelijknamige album, zie Deep Purple (album).
Deep Purple
Deep Purple in 2004. V.l.n.r. Roger Glover, Ian Paice, Ian Gillan, Don Airey en Steve Morse.
Deep Purple in 2004. V.l.n.r. Roger Glover, Ian Paice, Ian Gillan, Don Airey en Steve Morse.
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1968-1976, 1984-heden
Oorsprong Hertford, Engeland
Genre(s) Hardrock, heavy metal, psychedelische rock, bluesrock
Label(s) Tetragrammaton, Warner Bros., Polydor, BMG, EMI, Edel
Huidige leden Ian Paice
Roger Glover
Ian Gillan
Steve Morse
Don Airey
Ex-leden Jon Lord
Ritchie Blackmore
Rod Evans
Nick Simper
David Coverdale
Glenn Hughes
Tommy Bolin
Joe Lynn Turner
Joe Satriani
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Deep Purple is een Britse hardrockband. De groepsnaam is afgeleid van de jazzklassieker Deep Purple, het favoriete nummer van de moeder (of de grootmoeder, naargelang de bron) van gitarist Ritchie Blackmore.

Geschiedenis[bewerken]

Begin[bewerken]

Jon Lord startte in 1968 met een band onder de naam "Roundabout" met gitarist Ritchie Blackmore, maar veel succes had hij niet en al snel vertrokken de drummer en de bassist. Via twee mensen die manager van de groep wilden worden kreeg hij Nick Simper als bassist en Ian Paice als drummer. Rod Evans sloot zich bij de groep aan als zanger.

De groep wijzigde zijn naam in Deep Purple, en nam een cover op van "Hush". Dit werd meteen de eerste hit. Die single werd gevolgd door een cover van "Kentucky Woman" van Neil Diamond, waarna de eerste lp volgde: Shades Of Deep Purple. De plaat was matig succesvol. De band besloot daarom zo snel mogelijk de volgende plaat, The Book of Taliesyn, uit te brengen. Deze lp had wel succes, en de weg voor Deep Purple lag open. De samenstelling van de groep was Ritchie Blackmore op gitaar, Rod Evans zang, Jon Lord op de keyboards, Ian Paice op de drum en Nick Simper op bas. In deze samenstelling werd een titelloos album uitgebracht, waarop Deep Purple voor het eerst samenwerkte met een orkest in April. In hetzelfde jaar schreef Jon Lord Concerto For Group and Orchestra, waarop de band samenwerkte met de Royal Philarmonic Orchestra onder leiding van Malcolm Arnold. Op het album zijn Gillan en Glover voor het eerst te beluisteren.

Deep purple by DvB live in 2004

Succes[bewerken]

Met het overkomen van Roger Glover,Ian Gillan van Episode Six naar Deep Purple sloeg de groep een andere weg in. Het succes kwam met het album Deep Purple in Rock. Deep Purple vestigde hiermee zijn naam als hardrockgroep en was met groepen als Led Zeppelin en Black Sabbath een van de pioniers van deze stijl. Black Night werd een hit in Nederland, maar kwam niet op het album te staan. Na In Rock volgde Fireball, waarvan de verkoopcijfers enigszins tegenvielen. In de VS kwam de klassieker Strange Kind of Woman op het album te staan in plaats van Demon's Eye. Het titelnummer Fireball verscheen op single. Groter succes kwam er toen Child In Time (verdeeld over twee singlekanten) op single verscheen in de Benelux. Het nummer zou later zeven jaar op nummer 1 staan in Veronica's Top 100 aller tijden. Het volgende album, Machine Head, werd zowel artistiek als commercieel een groot succes. In de VS was de groep een mega-act geworden en Smoke on the Water was vaker op de Amerikaanse radio te horen dan het volkslied. Veel tracks van dit album kwamen in hetzelfde jaar op het dubbellivealbum Made in Japan. De samenstelling van de groep op deze albums was Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord en Ian Paice (MK2). In 1973 verscheen voorlopig het laatste album in deze bezetting met Who Do We Think We Are. Woman From Tokyo werd wereldwijd op single gezet. Japan koos voor een liveversie van Black Night als A-kant.

Uiteenvallen[bewerken]

Nadien werden Ian Gillan en Roger Glover vervangen door David Coverdale en bassist Glenn Hughes die allebei de lead-vocals voor hun rekening namen. In deze bezetting verscheen het album Burn. De songs evolueerden weg van de heavy rock en invloeden uit de blues en de soul vonden hun weg. Uiteindelijk verliet Ritchie Blackmore de band waarna Tommy Bolin (ex-The James Gang) zijn plaats innam. Na enkele live-miskleunen en een knappe Bolin-gesigneerde lp Come taste the Band legde Purple er tijdelijk de bijl bij neer. Bolin maakte, na het sublieme Teaser, nog een tweede lp met zijn eigen Bolin-band en overleed kort daarna aan een overdosis drugs op het moment dat hij met zijn eigen band het voorprogramma ging verzorgen voor Jeff Beck.

Van de originele leden, Nick Simper en Rod Evans, bracht alleen Simper op een Duits label nog twee albums uit. Alle andere Purple-leden bouwden een vrij succesvolle carrière uit, maar het succes van Deep Purple wist niemand te evenaren.

Comebacks[bewerken]

In 1980 vormde Rod Evans met enkele andere muzikanten een nieuwe band met de naam Deep Purple. Bij optredens speelde deze band voornamelijk nummers van de Mark-2 bezetting. Ritchie Blackmore ging toen naar de rechter die bepaalde dat de naam Deep Purple slechts gevoerd kon worden door een band met ten minste twee leden uit de Mark-II bezetting. Bovendien verloor Evans al zijn rechten op royalty's.

In de jaren 80 volgde een MkII-reüniealbum: Perfect Strangers, waarmee de groep er weer stevig tegenaan ging. Maar ook hier liep het weer uit op onderlinge problemen, met Gillan die de band verliet. Op het album Slaves and Masters is Joe Lynn Turner (ex-Rainbow) op zang te horen. Op het navolgende album The Battle Rages On keerde Ian Gillan terug. Tijdens de tournee voor dit album stapte Blackmore op en werd Joe Satriani tijdelijk zijn opvolger.

De laatsten die de groep versterkten waren Don Airey en Steve Morse. Het eerste album met Morse, Purpendicular, werd goed ontvangen. In 1999 werd na 30 jaar weer opgetreden met een orkest. Met de London Symphony Orchestra onder leiding van Paul Mann werd het Concerto uit 1969 opnieuw gespeeld. Op het album en dvd die verschenen zijn vele gasten te horen zoals Ronnie James Dio en Sam Brown.

Tegenwoordig[bewerken]

De huidige samenstelling sinds 2002 is Airey, Gillan, Glover, Morse en Paice, en in deze samenstelling treden ze nog steeds op. In januari 2006 begon Deep Purple aan de ongeveer twee jaar durende wereldtournee Rapture of the Deep. Op 18 april 2006 werd de nieuwe Ian Gillan-cd/dvd Gillan's Inn uitgebracht. Op 9 juni 2006 speelden ze voor de tweede keer op het Arrow Rock Festival te Lichtenvoorde. Tijdens de uitvoering van het nummer "Smoke on the Water" speelde de gitarist Neal Schon van Journey ook mee.

Deep Purple zou op 27 juli 2006 een concert geven in Libanon. Het concert werd afgelast vanwege de oorlog met Israël. Op 13 november 2006 gaf Deep Purple een eenmalig concert in muziektempel Nikaïa in Nice in zuid-Frankrijk. Voorlopig is Deep Purple aan hun drie jaar durende tournee Rapture of the Deep. Hierbij zijn ze in de Lotto Arena in Antwerpen geweest.

Deep Purple was op 15 juli 2006 ook de afsluiter van het Montreux Jazz Festival, dat dat jaar 40 jaar bestond. Deep Purple deed daar voor de derde keer mee, ook vanwege hun speciale band met Montreux door het nummer "Smoke on the water". Deep Purple heeft ook zijn eigen monument aan de boulevard in Montreux.

Ritchie Blackmore richtte in 1996 zijn eigen band Blackmore's Night op.

Ian Gillan verklaarde op 14 november 2009 tijdens een optreden in de Hammersmith Apollo dat er in februari 2010 een nieuw album uitgebracht zou worden. De titel van dit album, dat in 2013 verscheen, was Now What!?. Deep Purple kwam in oktober 2013 naar de IJsselhallen te Zwolle.

Medeoprichter en toetsenist Jon Lord overleed op 16 juli 2012 op 71-jarige leeftijd in de London Clinic aan de gevolgen van een longembolie, na een lang ziekbed.

Deep Purple live at Weert

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Ingedeeld naar de verschillende samenstellingen van de groep:

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Black Night 1970 10-10-1970 11 13
Fireball 1971 11-11-1971 25 5
Woman From Tokyo 1973 07-04-1973 8 6
Smoke On The Water 1973 28-07-1973 12 5
Child In Time 1970 05-07-1975 9 23 Alarmschijf

Singles (Europa)[bewerken]

  • Hush/One More Rainy Day, 1968
  • Kentucky Woman/Wring That Neck, 1968
  • River Deep Mountain High/Listen Learn Read On, 1969
  • Emmaretta/Wring That Neck, 1969
  • Hallelujah/April (part 1), 1969
  • Black Night/Living Wreck, 1970
  • Speed King (demo)/Into The Fire, 1970
  • Child In Time (part 1)/(part 2), 1970
  • Fireball/Demon's Eye, 1971
  • Strange Kind Of Woman/I'm Alone, 1971
  • Never Before/When A Blind Man Cries, 1972
  • Smoke On The Water (Live)/Woman From Tokyo/Child In Time (Live), 1972
  • Smoke On The Water/(Live), 1973
  • Woman From Tokyo/Black Night (Live), 1973
  • Super Trooper/Bloodsucker, 1973
  • Might Just Take Your Life/Coronarias Redig, 1974
  • Stormbringer/Love Don't Mean A Thing, 1975
  • Soldier Of Fortune, 1975
  • Lady Luck, 1975
  • You Keep On Moving/Love Child, 1976
  • Child In Time (Live)/Smoke On The Water (Live), 1979
  • Black Night (Live)/Speed King (Live In Concert), 1980
  • Knocking At Your Back Door/Perfect Strangers, 1984
  • Perfect Strangers/Son Of Alerik, 1984
  • Nobody's Home/Under The Gun, 1984
  • Call Of The Wild/Strangeways, 1987
  • Bad Attitude/Black & White, 1987
  • Hush 1988/Dead Or Alive (Live), 1988
  • King Of Dreams/Fire In The Basement, 1990
  • Love Conquers All/Truth Hurts, 1990
  • Smoke On The Water (live edit)/(live), 1991
  • Anya, 1993
  • Time To Kill, 1993
  • Anyone's Daughter (Live), 1994
  • Black Night (Glover Remix), 1995
  • Haunted, 2003

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Perihelion 2003 15-03-2003 19 4
Live at Montreux 1996 2006 17-06-2006 25 1
Live at Montreux 2006 2007 07-07-2007 17 6
Live at Montreux 2011 2011 26-11-2011 26 1 als Deep Purple with Orchestra
Perfect strangers - live 2013 19-10-2013 20 1

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Black Night - 781 - 552 407 643 724 752 860 691 775 743 894 614 735
Child in Time 3 2 2 2 3 3 4 4 4 4 5 4 3 4 4
Smoke on the Water 200 110 109 77 67 72 90 89 116 87 64 82 89 104 118
Woman from Tokyo - 865 - 882 670 920 977 1043 1213 1001 1047 1085 1218 1052 1073

Externe links[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties