Deep Purple

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1rightarrow.png Voor het gelijknamige album, zie Deep Purple (album).
Deep Purple in 2004

Deep Purple is een Britse hardrockband. De groepsnaam is afgeleid van de jazzklassieker Deep Purple, het favoriete nummer van de moeder (of de grootmoeder, naargelang de bron) van gitarist Ritchie Blackmore.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

[bewerken] Begin

Jon Lord startte in 1968 met een band onder de naam "Roundabout" met gitarist Ritchie Blackmore, maar veel succes had hij niet en al snel vertrokken de drummer en de bassist. Via twee mensen die manager van de groep wilden worden kreeg hij Nick Simper als bassist en Ian Paice als drummer. Rod Evans sloot zich bij de groep aan als zanger.

De groep wijzigde haar naam in Deep Purple, en nam een eerste single op: "Hush". Dit was meteen de eerste hit. De single werd gevolgd door een cover van "Kentucky Woman" van Neil Diamond, waarna de eerste lp volgde: Shades Of Deep Purple. De plaat was matig succesvol. De band besloot daarom zo snel mogelijk de volgende plaat, The Book of Taliesyn, uit te brengen. Deze lp had wel succes, en de weg voor Deep Purple lag open. De samenstelling van de groep was Ritchie Blackmore op gitaar, Rod Evans zang, Jon Lord op de keyboards, Ian Paice op de drum en Nick Simper op bas. In deze samenstelling werd een titelloos album uitgebracht, waarop Deep Purple voor het eerst samenwerkte met een orkest in April. In hetzelfde jaar schreef Jon Lord Concerto For Group and Orchestra, waarop de band samenwerkte met de Royal Philarmonic Orchestra onder leiding van Malcolm Arnold. Op het album zijn Gillan en Glover voor het eerst te beluisteren.

Deep purple by DvB live in 2004

[bewerken] Succes

Met het overkomen van Roger Glover en Ian Gillan van Episode Six naar Deep Purple slaat de groep een andere weg in. Het succes komt met het album Deep Purple in Rock. Deep Purple zette hiermee haar naam als hardrockgroep en was met groepen als Led Zeppelin en Black Sabbath een van de pioniers van deze stijl. Black Night werd een hit in Nederland, maar kwam niet op het album te staan. Na In Rock volgde Fireball, waarvan de verkoopcijfers enigszins tegenvielen. In de VS komt de klassieker Strange Kind of Woman op het album te staan in plaats van Demon's Eye. Het titelnummer Fireball verscheen op single. Groter succes komt er als Child In Time (verdeeld over twee singlekanten) op single verschijnt in de Benelux. Het nummer zou later zeven jaar op nummer 1 staan in Veronica's Top 100 aller tijden. Het volgende album, Machine Head, wordt zowel artistiek als commercieel een groot succes. In de VS is de groep een mega-act geworden en Smoke on the Water is vaker op de Amerikaanse radio te horen dan het volkslied. Veel tracks van dit album komen in hetzelfde jaar op het dubbellivealbum Made in Japan. De samenstelling van de groep op deze albums was Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord en Ian Paice (MK2). In 1973 verscheen voorlopig het laatste album in deze bezetting met Who Do We Think We Are. Woman From Tokyo wordt wereldwijd op single gezet. Japan kiest voor een liveversie van Black Night als A-kant.

[bewerken] Uiteenvallen

Nadien werden Ian Gillan en Roger Glover vervangen door David Coverdale en bassist Glenn Hughes die allebei de lead-vocals voor hun rekening nemen. In deze bezetting verschijnt het album Burn. De songs evolueerden weg van de heavy rock en invloeden uit de blues en de soul vonden hun weg. Uiteindelijk verliet Ritchie Blackmore de band waarna Tommy Bolin (ex-The James Gang) zijn plaats in nam. Na enkele live-miskleunen en een knappe Bolin-gesigneerde lp Come taste the Band legde Purple er tijdelijk de bijl bij neer. Bolin maakte, na het sublieme Teaser, nog een tweede LP met zijn eigen Bolin-band en overleed kort daarna aan een overdosis drugs op het moment dat hij met zijn eigen band het voorprogramma ging verzorgen voor Jeff Beck.

Van de originele leden, Nick Simper en Rod Evans, bracht alleen Simper op een Duits label nog twee albums uit. Alle andere Purple-leden bouwden een vrij succesvolle carrière uit, maar het succes van Deep Purple wist niemand te evenaren.

[bewerken] Comebacks

In 1980 vormde Rod Evans met enkele andere muzikanten een nieuwe band met de naam Deep Purple. Bij optredens speelde deze band voornamelijk nummers van de Mark-2 bezetting. Ritchie Blackmore ging toen naar de rechter die bepaalde dat de naam Deep Purple slechts gevoerd kon worden door een band met tenminste twee leden uit de Mark-II bezetting. Bovendien verloor Evans al zijn rechten op royalty's.

In de jaren '80 volgde een MkII-reüniealbum: Perfect Strangers, waarmee de groep er weer stevig tegenaan ging. Maar ook hier liep het weer uit op onderlinge problemen, met Gillan die de band verliet. Op het album Slaves and Masters, is Joe Lynn Turner (ex-Rainbow) op zang te horen. Op het navolgende album ' The Battle Rages On' keerde Ian Gillan terug. Tijdens de tournee voor dit album stapte Blackmore op en werd Joe Satriani tijdelijk zijn opvolger.

De laatsten die de groep versterkten waren Don Airey en Steve Morse. Het eerste album met Morse, Purpendicular, werd goed ontvangen. In 1999 werd na 30 jaar weer opgetreden met een orkest. Met de London Symphony Orchestra onder leiding van Paul Mann werd het Concerto uit 1969 opnieuw gespeeld. Op het album en dvd die verschijnen zijn vele gasten te horen zoals Ronnie James Dio en Sam Brown.

[bewerken] Tegenwoordig

De huidige samenstelling (2006) is Airey / Gillan / Glover / Morse / Paice, en in deze samenstelling treden ze nog steeds op. In januari 2006 is Deep Purple begonnen aan de ongeveer twee jaar durende wereldtournee Rapture of the Deep. Op 18 april 2006 werd de nieuwe Ian Gillan-cd/dvd Gillan's Inn uitgebracht. Op 9 juni 2006 speelden ze voor de tweede keer op het Arrow Rock Festival te Lichtenvoorde. Tijdens de uitvoering van het nummer "Smoke on the Water" speelde de gitarist Neal Schon van Journey ook mee.

Deep Purple zou op 27 juli 2006 een concert geven in Libanon. Het concert werd afgelast vanwege de oorlog met Israël. Op 13 november 2006 gaf Deep Purple een eenmalig concert in muziektempel Nikaïa in Nice in zuid-Frankrijk. Voorlopig is Deep Purple aan hun drie jaar durende tournee Rapture of the Deep. Hierbij zijn ze in de Lotto Arena in Antwerpen geweest.

Deep Purple was op 15 juli 2006 ook de afsluiter van het Montreux Jazz Festival, dat dat jaar 40 jaar bestond. Deep Purple deed daar voor de derde keer mee, ook vanwege hun speciale band met Montreux door het nummer "Smoke on the water". Deep Purple heeft ook zijn eigen monument aan de boulevard in Montreux.

Ritchie Blackmore heeft in 1996 zijn eigen band opgericht genaamd Blackmore's Night.

Ian Gillan verklaarde op 14 november 2009 tijdens een optreden in de Hammersmith Apollo dat er in februari 2010 een nieuw album uitgebracht zou worden.

Deep Purple live at Weert

[bewerken] Discografie

[bewerken] Albums

Ingedeeld naar de verschillende samenstellingen van de groep:

[bewerken] Singles

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40		 Datum van
verschijnen		 Datum van
binnenkomst		  Hoogste 
positie		  Aantal 
weken		  Opmerkingen 
Black Night 1970 10-10-1970 11 13
Fireball 1971 11-11-1971 25 5
Woman From Tokyo 1973 07-04-1973 8 6
Smoke On The Water 1973 28-07-1973 12 5
Child In Time 1970 05-07-1975 9 23 Alarmschijf

[bewerken] Singles (Europa)

  • Hush/One More Rainy Day, 1968
  • Kentucky Woman/Wring That Neck, 1968
  • River Deep Mountain High/Listen Learn Read On, 1969
  • Emmaretta/Wring That Neck, 1969
  • Hallelujah/April (part 1), 1969
  • Black Night/Living Wreck, 1970
  • Speed King (demo)/Into The Fire, 1970
  • Child In Time (part 1)/(part 2), 1970
  • Fireball/Demon's Eye, 1971
  • Strange Kind Of Woman/I'm Alone, 1971
  • Never Before/When A Blind Man Cries, 1972
  • Smoke On The Water (Live)/Woman From Tokyo/Child In Time (Live), 1972
  • Smoke On The Water/(Live), 1973
  • Woman From Tokyo/Black Night (Live), 1973
  • Super Trooper/Bloodsucker, 1973
  • Might Just Take Your Life/Coronarias Redig, 1974
  • Stormbringer/Love Don't Mean A Thing, 1975
  • Soldier Of Fortune, 1975
  • Lady Luck, 1975
  • You Keep On Moving/Love Child, 1976
  • Child In Time (Live)/Smoke On The Water (Live), 1979
  • Black Night (Live)/Speed King (Live In Concert), 1980
  • Knocking At Your Back Door/Perfect Strangers, 1984
  • Perfect Strangers/Son Of Alerik, 1984
  • Nobody's Home/Under The Gun, 1984
  • Call Of The Wild/Strangeways, 1987
  • Bad Attitude/Black & White, 1987
  • Hush 1988/Dead Or Alive (Live), 1988
  • King Of Dreams/Fire In The Basement, 1990
  • Love Conquers All/Truth Hurts, 1990
  • Smoke On The Water (live edit)/(live), 1991
  • Anya, 1993
  • Time To Kill, 1993
  • Anyone's Daughter (Live), 1994
  • Black Night (Glover Remix), 1995
  • Haunted, 2003

[bewerken] Dvd's

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen		 Datum van
binnenkomst		  Hoogste 
positie		  Aantal 
weken		  Opmerkingen 
Live at Montreux 2011' 2011 26-11-2011 26 1 als Deep Purple with Orchestra

[bewerken] Radio 2 Top 2000

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000		 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011
Black Night - 781 - 552 407 643 724 752 860 691 775 743 894
Child in Time 3 2 2 2 3 3 4 4 4 4 5 4 3
Smoke on the Water 200 110 109 77 67 72 90 89 116 87 64 82 89
Woman from Tokyo - 865 - 882 670 920 977 1043 1213 1001 1047 1085 1218

[bewerken] Externe links

Wikimedia Commons

Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Deep_Purple&oldid=28980920"
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen